29 สิงหาคม 2552 21:23 น.

** จะรัก...เฮ้อ...หนักใจ **

แก้วประเสริฐ


       **  จะรัก..เฮ้อ..หนักใจ  **

   จะมีรักสักครั้งช่างแสนยาก
จะคิดฝากคำหวานก็พาลเซ่อ
จะทักเขากลัวด่าซ่าจริงเออ
จะชวนเธอมิกล้ามาเหนียมอาย

   จะเจ้าชู้เช่นยักษ์ชักกลัวคุก
จะบุกรุกกลัวพ่อเตะถวาย
จะหาเพื่อนนกต่อก็จะกลาย
จะทำลายพาหล่อนร่อนหนีจร

   จะซื้อดอกไม้ฝากทางจุดหมาย
จะพลิกกลายย้อนกลับนับสังหรณ์
จะจดหมายวอนเขาเฝ้าวิงวอน
จะถูกร่อนลงขยะมาเก็บไป

   จะทำอย่างไรเล่าเจ้าข้าเอ๋ย
จะละเลยรักเขาเฝ้าสั่นไหว
จะทิ้งถ้อยลืมคำแต่น้ำใจ
จะถอดไว้ก็คิดแม้นิทรา

   จะหน้าด้านหมั่นเกี้ยวกลัวเลี้ยวลด
จะสู้อดทนไว้ไม่หรรษา
จะขอหมั้นกลัวพ่อถีบออกมา
จะอาสาทำงานพาลละเลย

   จะให้พ่อไปขอก็ตายจาก
จะบอกแม่ก็พรากจากเฉลย
จะพึ่งพี่ผัวว่ามาเปรียบเปรย
จะหมายเผยมิกล้าน่าไม่อาย

   จะทำอย่างไรให้ช่วยบอกเถิด
จะแจ้งเกิดมีเมียไม่เสียหลาย
จะนับเงินนับทองก็มากมาย
จะบอกขายกระต๊อบย๊อบแย๊บเรา

   จะบอกพ่อกำนันท่านสั่นหัว
จะเมามัวกินเหล้าเขาว่าเขลา
จะมีรักสักทีมีแค่เงา
จะคอยเฝ้าคนอื่นจะชื่นบาน

   จะช่วยทำโน่นนี่มีแต่ว่า
จะถูกด่าอย่างไรไม่สงสาร
จะตามติดเป็นเงาเขาประจาน
จะฝากขานกับเพื่อนจะเฉือนมาลย์

   จะขีดเขียนร่ายกานท์ผ่านอักษร
จะฝากกลอนระบบไม่ประสาน
จะมีรักสักหน่อยน้อยเหตุการณ์
จะผ่านกาลแก่เฒ่ายากเคล้าเชย.

   ***   แก้วประเสริฐ.   ***


Cartoon_Animation_08.gifn016.gif				
28 สิงหาคม 2552 12:37 น.

** วสันต์สวาท **

แก้วประเสริฐ


              **  วสันต์สวาท  **

   ฝนพร่างโปรยฉ่ำชื่น   ใจระรื่นชวนสุขสันต์
หอมกลิ่นวิลาวัลย์          กรุ่นใจฉันเหลิงเบิกบาน

   รื่นรสจดแนบทรวง     ซ่านสู่ห้วงแปลกฝนผ่าน
บัวบานน้ำครวญกานต์    ดุจร้าวรานซ่านเกสร

   ริกริกซ่านเรียงเรียง      โอบเฝ้าเคียงหอมกลิ่นอ่อน
เย็นเยือกเกลือกอาวรณ์  ฝนลิดรอนงึมงำใจ

   ลมพัดหอมกลิ่นแฝง   พลันเคล้าแมลงสู่ทรวงใน
อบอวลเด่นสดใส          เย้าแกว่งไกวหมายชมเชย

   ดอกบัวพลันแย้มบาน น้ำไหลพล่านสู่กลางเผย
กบน้อยล่วงละเลย        ผุดดำเคยระริกชื่น

   ฝนซาพาเร้าจิต         ให้หวนคิดฉ่ำสะอื้น
ว่ายแหวกน้ำระรื่น         ลอยเกาะคืนฝั่งธารา

   หวานล้ำเคียงคู่นาง    เลาะริมทางพลางหรรษา
เหลือไว้แสนตรึงตรา     หวนสุดคราวารผ่านไป

   ฝนพร่ำยามใฝ่ถวิล     มั่นคงจินต์กรุ่นทรวงใน
ลับแล้วสิ่งไฉไล            ฝังลึกไว้ฝากดวงมาลย์

   ยืนมองท้องฟ้าฉ่ำ       เคยเลิศล้ำล่วงฝนซ่าน
เปียกร่างพลางซมซาน   ใจทรมานเมื่อเดินมา

   หนาวใจผ่านทั้งปวง  แต่สั่นห้วงดวงจินตนา
บัวน้อยเบ่งบานตา      ไหวเหมือนหาคู่เคียงครอง

  กบหรือจะเหมือนเท่า   แมลงภู่เคล้าเกสรสนอง
เหมือนเราเฝ้าเรืองรอง  ไร้เคียงครองตากฝนโปรย

   แหงนมองนภามาศ   ตะวันสาดแสงทองโรย
เกิดรุ้งลมผ่านโชย       ต้องระโหยโดดเด่นกาย

   ลาแล้วแนวสิ่งคิด        หวนวิปริตติดดวงหทัย
ตากฝนเดินหนีไป          กระท่อมไฉนแสนผุพัง

   หรือนี่คือสาเหตุ           มันทุเรศมิอาจยั้ง
เมืองฟ้ามีมนต์ขลัง         ก่อเกิดพลังทางสู่วิไล

   ขอเธอจงมีสุข             นิราศทุกข์ปองสิ่งไว้
รวงข้าวชูช่อไสว             ยามมองไปสุดนัยน์ตา

   ลาก่อนสุดที่รัก            ยามท้องจักคิดถึงข้า
โอบอุ้มมินำพา               ลูกเกิดมาจะรับเอง.

              ***   แก้วประเสริฐ.   ***



Cartoon_Animation_08.gifn016.gif				
24 สิงหาคม 2552 13:33 น.

** เส้นทางชีวิต **

แก้วประเสริฐ


          ......๏**    เส้นทางชีวิต    **๚ะ๛


๏ หวิววาบหวามซาบซึ้ง     อนงค์นาง   จริงเฮย
เพ็ญพักตร์ดั่งจันทร์วาง     จากฟ้า
โขนงโค้งดุจวงกาง          เสี้ยวครึ่ง   งามนอ
เกิดก่อแสงเจิดจ้า            มากหล้าจากสรวง ฯ

๏ สองเนตรยามเบิ่งแล้ว    งดงาม
เยื้องกายพริ้งผุดลาม        ฝากพ้อง
มณีรัตน์ดั่งนิยาม             ปราชญ์ฝาก   นำแฮ
โฉมเฉิดจรัสเกรงขาม      ฝากไว้แดนดิน ฯ

   ๏ ประทุมเย้ยส่งฟ้า        ไฉไล   นักเฮย
บานเบ่งยั่วเย้าไฉน           สั่นซึ้ง
ไหวหวั่นช่างเกรียงไกร      อกพี่  แลนา
เนตรสบงามเคียดขึ้ง        บ่งไว้ใจสลาย ฯ

๏ อกเอ๋ยอกสบแล้ว          พรั่นพรึง
ผันพกวกเวียนตรึง           ชอกช้ำ
ชีวิตขีดเส้นตลึง              นวลแม่  ฝากแฮ
ทางสู่ซึ้งส่อล้ำ                 สั่นพลิ้วหวั่นไหว ฯ

๏ ทวนพบสบสิ่งช้ำ            มากมาย  นักแฮ
ดุจเปรียบดั่งเขื่อนฝาย       ก่อตั้ง
กรีดกั้นสิ่งเรียงราย           สิ้นหมด  ทางเอย
ใจพี่มิอาจยั้ง                   รักเจ้าทางใจ ฯ

๏ จันทร์ส่องแสงเจิดหล้า   สบนาง
ประกายผุดมณีวาง           สาดพลิ้ว
รัศมีจับกายพลาง             โชติช่วง  พรายแฮ
แม้นมาดเคียงคงกริ้ว        แหลกแล้วหนอเรา ฯ

๏ ชะเง้อมองสบแล้ว          เนตรนาง  งามเฮย
แย้มส่งจากเจ้าวาง            สู่ข้า
อกพรั่นสั่นทรวงกลาง         ไหวหวั่น  ใจแฮ
ดุจล่องลอยเหิรฟ้า             เจิดล้ำดวงฤดี ฯ

๏ มณีน้อยลอยเคลื่อนคล้อย   อบอวล  กลิ่นนา
กายหยุดสูดหอมหวน            สู่ซึ้ง
เส้นทางหมดแย้มยวน          ใจพล่าน  จริงแฮ
เปรียบดั่งหมู่ภมรผึ้ง            ขาดไร้เกสร.๚ะ๛

                   ***   แก้วประเสริฐ.   ***


Cartoon_Animation_08.gifn016.gif				
22 สิงหาคม 2552 21:34 น.

** สุดขอบรัก **

แก้วประเสริฐ


       **   สุดขอบรัก  **

   แขเจ้าลอยลับลงตรงสิ่งร้าง
สู่อ้างว้างหฤทัยคลั่งไคล้เผลอ
แว่วเรไรหริ่งร้องก้องละเมอ
สู่หวามเพ้อพลิกผันสั่นห้วงใจ

   พฤกษาไหวอบอวลยวนฝันห้วง
รำลึกดวงสมรแนบแอบอกไฉน
ผ่านหวานซึ้งเป็นบ่วงห้วงไฉไล
พรากห่างไปฟากฟ้าคราลิดรอน

   หลับตาพริ้มปิ่มหวังภวังค์จิต
ซ่านลิขิตมอบฝากจากอักษร
ลบเปื้อนหยาดหล่นลงตรงอาวรณ์
ช่างสะท้อนเหงาเงียบเปรียบอารมณ์

   พลันสิ่งกั้นเปรียบสิงขรรอนไว้
ฝากคลั่งไคล้หมายมั่นปั้นเสกสม
มองขอบฟ้าคิดไปให้ตรอมตรม
กลิ่นหอมพรมจืดจางร้างห่างกัน

   โอ้มีรักสักครั้งช่างแสนยาก
สู้บั่นบากฝากสิ่งอิงสุขสันต์
เหลือแต่รอยฝากเคียงเลี่ยงใจกัน
สู่ไหวหวั่นพรั่นพรึงตรึงจินตนา

   มองกระดาษอักษรร่อนลิขิต
ไยกลับปลิดสิ่งหวังครั้งหรรษา
เหลือความหวังฝากรักจักเคยมา
พลาดเวลาผ่านลับดับดวงมาลย์

   หมายสิ่งซึ้งฝากไว้ยามไกลจาก
คงสิ่งพรากซ่อนเร้นเน้นสู่สาส์น
ซึ่งจารึกฝากไว้คล้ายเหตุการณ์
หวานซึ้งซ่านยวนล้ำตอกย้ำไป

   ชีวิตนี้ผ่านสิ้นสุดขอบรัก
เคยจูบพักตร์ฝังลึกตรึกสดใส
รอยคงหายจางแล้วแพรววิไล
เหลือฝากไว้ผ่านฟ้าลับราตรี.

   ***  แก้วประเสริฐ.***


Cartoon_Animation_08.gifn016.gif				
20 สิงหาคม 2552 13:55 น.

** ศาลาพักใจ **

แก้วประเสริฐ


     **   ศาลาพักใจ   **

   สุริยันจันทราดาราคล้อย
วกเวียนรอยเส้นทางระหว่างสรรค์
บ้างเจิดจ้าลาวัลย์บ้างรำพัน
ฤาสวรรค์ปนนรกหมกไหม้ตน

   มีทั้งรักรวมแค้นแน่นหนักจิต
สร้างชีวิตตัวเราเคล้าสับสน
หาที่แนบแอบอิงล้วนระคน
เฝ้าปะปนจนเพ้ออนันตกาล

   บนเส้นทางโลกายากหายิ่ง
ล้วนทุกสิ่งเปลี่ยนไปไร้เสพย์สานต์
หาใช่กลีบกุหลาบซาบซึ้งกานต์
วิวัฒน์ผ่านสรรค์ปองหมองฤทัย

   หากรู้จักเพียงพอต่อสิ่งเสพย์
ดุจสับเขปแยกแยะแนะสู่สมัย
ย่อมรู้จักประมาณมิหวั่นหทัย
เส้นทางไกลอย่างไรยากหมองมัว

   หาที่พักแอบอิงต่อสิ่งนี้
แล้วสรรค์ที่พักผ่อนย้อมใจสลัว
ให้เจิดจรัสประภัสสรผ่อนกลัว
หลากสิ่งชั่วสร้างสิ่งแคลงอิงใจ

   อันทุกข์สุขเส้นทางระหว่างผ่าน
จงประสานสู้ไว้จัดสรรค์ไสว
ระบายสิ่งอิงแอบแนบภายใน
สร้างไฉไลศาลาพักพอเพียง

   แล้วระบายสิ่งหมกหมุ่นกรุ่นจิต
เปล่งชีวิตถ้อยคำลำนำเสียง
ต่อสถานที่จัดไว้ด้วยสำเนียง
ที่แอบเคียงหมกหมุ่นกรุ่นใจเรา

   ศาลาที่กล่าวไว้คือไทยกลอน
ฝากขั้นตอนระบายไว้ให้เฉลา
นำทุกข์ที่ซ่อนเร้นเป็นลำเนา
แล้วก็เอาความสุขปลุกอารมณ์.

       ***   แก้วประเสริฐ.   ***

n016.gif3841906e.jpg				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟแก้วประเสริฐ
Lovings  แก้วประเสริฐ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟแก้วประเสริฐ
Lovings  แก้วประเสริฐ เลิฟ 0 คน
สวัสดีค่ะคุณลุง จำหนูได้ไหมเอ่ย