20 พฤศจิกายน 2553 15:39 น.

๏ แสนรักสุดชัง ๏

แก้วประเสริฐ

76.gif
        ๏ แสนรักสุดชัง ๏ 

๏ รำลึกซึ้งสุดสล้าง   ไป่หวน จริงนอ
รัดบ่มซ่านพะนอ       หวนซึ้ง
ระยิบสั่นเคล้าคลอ     บ่งซ่าน  นางนา
พึงพรากขาดยากขึ้ง   เหลือไร้วิญญา.๚ะ๛

๏ งามสงวนรำลึกซึ้งคนึงเจ้า
บ่มคลอเคล้าสุดสล้างงามฉวี
ระยิบยลคละคลุ้งผ่านเทวี
ดุจมารศรีพราวพร่างสว่างภิรมย์ฯ

๏ พวยฟุ้งซ่านฝากไว้ในดวงจิต
หวนลิขิตซ้อนเร้นเด่นทางขม
นอกเนื้อในหอมหวนล้วนเชยชม
เหลือแต่ลมผ่านกายไร้แลมองฯ

๏ พินิจหนึ่งผ่านไปสะท้านห้วง
รอนลิดบ่วงเร้นรอบชอบสนอง
รำพึงคิดจิตตวัดประวัติครอง
เคยเรืองรองห้วงรักมาปักทรวงฯ

๏ แสนจะรักหมุนวนผ่านชนขอบ
เรียงรายรอบแสนสวาทพลาดสิ่งหวง
เร้นหลีกหนีหายลับเปลี่ยนปรับดวง
ร้อยเป็นบ่วงคลายพรากมาจากไกลฯ

๏ สิ่งที่มอบกลับกลายสลายสิ้น
ดุจพื้นดินแตกหักยากแก้ไข
เหลือเพียงสิ่งสะสมบ่มอาลัย
สะท้อนใจเปลี่ยนสลับนับวกวนฯ

๏ อกหนออกเปล่าเปลี่ยวเปลี่ยนเลี้ยวลด
เหมือนวกกตสลับสล้างสร้างสิ่งฉงน
เปลี่ยนจากรักเป็นชังมาฝังตน
อวลระคนฟุ้งซ่านผ่านวิญญาฯ

๏ เปลี่ยนจากรักเป็นชังดังขึงกรอบ
เฝ้ารอบคอบหลีกเร้นมิเน้นหา
ปล่อยละทิ้งฝากไว้ไม่นำพา
ให้วาสนาพรหมลิขิตติดตรอมฯ

๏ อันชีวิตคนเราเพียงเท่านี้
รักที่มีอย่าหลงพะวงหอม
ดุจดั่งฉันฝันเพ้อละเมอพยอม
สู้เฝ้าถนอมคงได้คล้ายหมอกจาง.๚ะ๛

        *  แก้วประเสริฐ.  *

Cartoon_Animation_08.gif692823n68ya60jv9.gif				
9 พฤศจิกายน 2553 20:54 น.

๐ ซึ้งตลึงโฉม ๐

แก้วประเสริฐ

76.gif
              ๏ ซึ้งตลึงโฉม ๏

๏ เพ่งพิศนางหยาดฟ้า    พรรณราย จริงเอย
ดุจดั่งนางฟ้ากราย          แช่มข้อย
ลีลาช่างพริ้งพราย          เอวอ่อน ไหวแฮ
สองกรร่ายเรียงร้อย        วาบซึ้งปวงฤดี ฯ

๏ ทำนองคลอเสนาะพริ้ง  ดนตรี สนานแฮ
ฉากผ่านเมฆเปรมปรีดิ์     ม่านฟ้า
ปานประหนึ่งเกษมศรี      ลอยล่อง นภาเฮย
นางร่างพลางโยนคว้า     มณีแก้วแพรวพราย ฯ

๏ โฉมงามโยนรัตน์พลิ้ว   ระยับ งามนอ
ปุยขับผ่านรองรับ            สราญแก้ว
สายฟ้าป่วนผันจับ            แสงรอบ ขับเฮย
อสูรเขม่นหวังสิ่งแพร้ว      โลดคว้าใฝ่สนอง ฯ

๏ เอวอ่อนไหวเพริศพริ้ง  ล่อหลอก โยนแฮ
รัศมีประกายหยอก          สู่ฟ้า
ระยับจับผ่านนอก           เกิดก่อ แสงแฮ
วนรอบรำส่องคว้า          ม่านแก้วเปล่งฉวี ฯ

๏ สนานเสนาะดนตรีไซร้  กังวาน ซ่านนา
เย้าหลบม่านขาวกานต์     คละคลุ้ง
ลี้หลีกผ่านฉาดฉาน         แสงสี ยั่วแฮ
เปล่งปลั่งประดุจฟุ้ง         ผ่านฟ้าธาตรี ฯ

๏ อสูรเต้นผ่านยั่วเย้า   โฉมงาม หมายแฮ
ล่อหลอกมิเกรงขาม     ฤทธิ์เจ้า
ร่ายรำยั่วหยอกหยาม    มิก่อ เกรงนา
หลบหลีกสู่ม่านเคล้า    ผ่องแผ้วยั่วสนอง ฯ

๏ ขวานฟ้าหลากสีคลุ้ง   กำจาย แสงเฮย
ฟ้าฟาดแทบแตกสลาย    สุดสิ้น
นวลนางออกยั่วพราย     แก้วมณี งามแฮ
อนงค์เพ่งพลางแลบลิ้น   ยั่วเย้าโยนมณี ฯ

๏ สีสันแก้วส่องฟ้า        เฉิดโฉม งามนา
รำร่ายดั่งประโลม          หยอกเย้า
เบี่ยงหลบอสูรถลาโถม   หนีหลบ เมฆา
สิ้นสุดการแสดงเคล้า     เทิดไว้มณีโฉม.๚ะ๛

           * แก้วประเสริฐ. *

Cartoon_Animation_08.gif692823n68ya60jv9.gif				
4 พฤศจิกายน 2553 23:00 น.

อัลมิตรา

แก้วประเสริฐ

76.gif
              อัลมิตรา

   อัลมิตราป่วยแล้วเจ้ายอดหญิง
เธองามยิ่งอรรถรสจรดภาษา
ร้อยอักษรสำเนียงเพียงรจนา
ล้วนลักขณาหาเทียบเปรียบใดปาน

   อัลมิตรานอนเคล้าเฝ้าโดดเดี่ยว
แสนใจเปลี่ยวอดทนมิบ่นขาน
รอผ่าตัดเนื้อร้ายสลายรำคาญ
สุดทรมานปวดร้าวเผาดวงจินต์

   อัลมิตราเจ้าเอยมิเผยกล่าว
หรือบอกเล่าแก่ใครใจแทบสิ้น
หวังไทยกลอนสุขเกษมเปรมชีวิน
เพียงหวังถวิลหมู่เหล่าอย่าเศร้าใจ

   อัลมิตราผ่านพ้นอันตรายแล้ว
เธอคลาดแคล้วด้วยบุญหนุนสดใส
แม้นเสียเนื้อหน้าอกฟกช้ำหทัย
หวังมิให้ใครห่วงบ่วงไทยกลอน

   อัลมิตรานอนคิดจิตประสาน
โรงพยาบาลเลิศสินถิ่นสถาน
เป็นห่วงคนในเวปฯมิเบิกบาน
อกสะท้านแม้นป่วยด้วยร่างกาย

   อัลมิตรายอดหญิงแม่มิ่งมิตร
ทุกคนสนิทพี่น้องทั้งสองฝ่าย
ให้เกียรติคนทั้งหลายไม่เลือกราย
ดุจเพื่อนตายเคียงข้างสร้างสิ่งงาม

   อัลมิตราแม่เอ๋ยเจ้ามิ่งขวัญ
ดวงจิตนั้นมิหวั่นครั่นเกรงขาม
เธอจงหายจากโรคามาคุกคาม
เลื่องลือนามดุจเก่าพวกเราพนอ

   อัลมิตราจงหายโรคร้ายสิ้น
สู่คืนถิ่นไทยกลอนวอนเถิดหนอ
จงหายป่วยสิ้นโศกโรคภัยพอ
เทพไท้ขออำนวยช่วยเธอคลาย.

       * แก้วประเสริฐ. *

Cartoon_Animation_08.gif692823n68ya60jv9.gif				
2 พฤศจิกายน 2553 19:48 น.

ตรึกภวังค์

แก้วประเสริฐ

76.gif
             ตรึกภวังค์

   รุ่มร้อนลึกยอกย้อนสะท้อนห้วง
ความรักดวงฤดีแม่ศรีสมร
อมรรัตน์จรัสไว้แฝงใจวอน
แฝงออดอ้อนทั่วฟ้าสุดธานี

   โลมรำลึกซาบซ่านสะท้านจิต
ฝันสิ่งคิดหวนหาแม่มารศรี
เคยยุ่งเหยิงหยามไว้สู่ในฤดี
ปานชีวีตกต่ำเหยียดย่ำเรา

   ทั้งดูถูกแสนหม่นระคนเศร้า
โอ้มองเราอัปลักษณ์เจ้าจักเฉลา
ผ่านเพียรหลบซ่อนลี้ซ่านหนีเอา
ฝากความเขลาโง่งมสุดขมฤทัย

   มุมานะพากเพียรเพื่อเขียนอ่าน
สร้างตำนานเลื่องลือระบือไสว
มุ่งเกียรติยศปลดเปลื้องจากเรื่องใจ
หมายมุ่งไว้มิหยามประณามเรา

   สอบเลื่อนชั้นที่สามจนนามก้อง
ความหมายปองไปทั่วกลับกลัวเขา
ความเจ็บช้ำซ่อนเร้นดุจเน้นเงา
มาดแม้นเฝ้าคลุกคลีต้องหนีไกล

   อายุฉันตอนนั้นย่างฉกรรจ์นัก
เขารู้จักไปทั่วเกรงกลัวไฉน
ยี่สิบห้าตำแหน่งหนแห่งใด
ใจหนีไปนายรั้งอยู่หวังปอง

   ถึงอัปลักษณ์อย่างใดมิได้หวั่น
แม้นมาดสั่นหัวใจยากใคร่สนอง
หากความจำฝังลึกยามตรึกตรอง
เธอเฝ้าปองเพียงเกียรติใจเหยียดเรา

   มองภาพถ่ายหัวใจสุดให้ปวด
ดุจดั่งลวดแหลมแทงสัตว์แฝงเขา
อดีตกาลผ่านพ้นประปนเยาว์
เหลือเพียงเถ้าธุลียากพลีหทัย.

        * แก้วประเสริฐ. *

Cartoon_Animation_08.gif692823n68ya60jv9.gif				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟแก้วประเสริฐ
Lovings  แก้วประเสริฐ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟแก้วประเสริฐ
Lovings  แก้วประเสริฐ เลิฟ 0 คน
สวัสดีค่ะคุณลุง จำหนูได้ไหมเอ่ย