28 ตุลาคม 2554 18:21 น.

๐ คลองเอ๋ยคลองสามวา ๐

แก้วประเสริฐ


         ๐ คลองเอ๋ยคลองสามวา ๐

๐จิรายุสุดยอดสอสอไทย
ทำงานไปมิบ่นปนเปิดเผย
มุมานะสร้างสรรค์น้ำล้ำเกย
ขอน้อมเฉลยเอ่ยซึ้งถึงคนดี

๐ พรรคเพื่อไทยมิคนปนเช่นนี้
สร้างศักดิ์ศรีประชาหน้าผ่องศรี
แม้น้ำท่วมอย่างไรยากไร้ชีวี
น้ำใจมีมากมายใฝ่สิ่งเจริญ

๐ ฉันนั้นอยู่ในเขตคลองสามวา
เป็นวาสนาได้รับนับสรรเสริญ
ทุกเช้าค่ำตะเวณมิเห็นเพลิน
มิได้เขินคนด่ามามากมาย

๐ ด้วยเป็นเขตอุทกภัยไร้ป้องยาก
แต่ด้วยมากรักชนคนทั้งหลาย
อดตาหลับตานอนผ่อนเอนกาย
มิฉุยฉายช่วยเหลือเอื้อเจตนา

๐ สมัยก่อนสอสอขอสร้างภาพ
แล้วก็ฉาบโอกาสประกาศหา
คล้ายเงาผีแวววับจับนัยน์ตา
มินำพายามเอ่ยเผยเศร้าใจ

๐ ยี่สิบปีกว่ากว่าข้าได้เห็น
ล้วนประเด็นน้ำท่วมอ่วมไฉน
ขอน้อมนบผูกพันอันไฉไล
ความดีไว้น้ำลดหมดทุกข์ภัย

๐ จะเหลือเพียงนิดหน่อยค่อยยังชั่ว
แม้จะรั่วเล็กน้อยค่อยแก้ไข
จากหนักหนาสาหัสปัดห่างไกล
คงเหลือไว้เล็กน้อยพลอยเบิกบาน

๐ จิรายุเอ๋ยวิชาญมิแผ่วสร้าง
คนเลือกวางถูกต้องผองประสาน
ขอน้อมจิตให้สุขพ้นทุกข์พาล
คนจัณฑาลอย่ากลับนับเข้าครอง

๐ จิรายุวิชาญมีนชัยนันท์
ร่วมสร้างสรรค์เขตไว้ในทั้งผอง
ต่างร่วมมือแบ่งปันกั้นต่อรอง
ขอทั้งสองปราศทุกข์สุขนิรันดร์.

    ๐  แก้วประเสริฐ. ๐

150px-%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%8A%E0%B8%				
20 ตุลาคม 2554 19:45 น.

๐ จริตวิตกน้ำท่วม ๐

แก้วประเสริฐ


      ๐ จริตวิตกน้ำท่วม ๐

๐ อกเอ๋ยอกของข้าอนิจจาเอ๋ย
มิคิดเลยเหตุการณ์อันหม่นหมอง
มองน้ำนองเจิ่งล้ำน้ำตานอง
ไหลท่วมห้องสุดกั้นอันมากมาย

๐ ทุกสิ่งอย่างสร้างไว้พลันพินาศ
หยาดเหงื่อสาดท่วมร่างพลางขวนขวาย
ชั่วชีวิตสะสมล่มทะลาย
แทบวอดวายใจผวาคราตรอมตรม

๐ ทั้งเป็นไข้ไม่หายหวั่นไหวยิ่ง
ด้วยทุกสิ่งสองแขนแสนขื่นขม
นำสิ่งของหนีน้ำย้ำระบม
ส่วนที่จมมิช่วยด้วยไร้แรง

๐ ถอดปลั๊กไฟเครื่องใช้ให้หมดสิ้น
ห้วงใจจินต์อ่อนล้ามิกล้าแข็ง
แม้กระนั้นจิตใจให้ระแวง
ไม่แข็งแกร่งเหมือนเก่าเฝ้าเสียใจ

๐ เหลือสิ่งของจำเป็นเน้นบางสิ่ง
ต่างระวิงสองคนปนหวั่นไหว
นั่งมองของถูกน้ำไหลร่ำไป
ความยากไร้ยากหวนทวนกลับคืน

๐ เปิดวิทยุฟังข่าวเฝ้าสะอื้น
เสียงครืนครืนฟ้าร้องก้องสุดฝืน
ท้องฟ้าฝนกระหน่ำพร่ำยั่งยืน
น้ำท่วมพื้นไหลนองครองระทม.

      ๐ แก้วประเสริฐ. ๐

Cartoon_Animation_08.gif				
4 ตุลาคม 2554 20:18 น.

๐ ราชสีห์จะคืนถิ่น ๐

แก้วประเสริฐ


    ๐ ราชสีห์จะคืนถิ่น ๐

  ๐ ขอลาแล้วแก้วตาอนิจจาเจ้า
ต้องจากเรือนหนีเหย้าเฝ้าเสน่หา
พรากสถานรักเงาไม้ร่มชายคา
หลั่งน้ำตาแผ่นดินถิ่นจากจร

  ๐  เหลือแต่เพียงไออุ่นละมุนซึ้ง
ที่ตราตรึงฝากไว้หทัยถอน
สลักลึกตรึกไว้ให้อาวรณ์
สุดสะท้อนภิรมย์ห่มดวงมาลย์

  ๐ จากแม่พระธรณีหนีพรากไกล
แสนอาลัยแผ่นดินถิ่นสถาน
ทิ้งริ้วรอยฝากไว้คล้ายทรมาน
ต้องซมซานซุกซ่อนถอนฤทัย

  ๐ สิ้นบุญและบารมีที่เคยสร้าง
ต้องรกร้างไร้สิ้นถิ่นอาศัย
มีเพียงน้ำกับฟ้ามาห้อมใจ
สิ้นวิไลสิ่งซึ้งซ่านตรึงตา

  ๐ หวังทดแทนแผ่นดินถิ่นกำเนิด
ให้บรรเจิดแนวสวัสดิ์พิพัฒน์หา
มิอาจก้าวล่วงพ้นคนมายา
สั่นผวาผันผวนป่วนสิ่งครอง

  ๐ ดุจราชสีห์ทิ้งทุ่งพรากแนวไพร
ซมซานไกลแผ่นดินถิ่นเคยสนอง
ร่อนเร่ไปไร้ฐานอันหมายครอง
สิ้นเรืองรองหลับใหลไม่อาจคืน

  ๐ จะมีน้ำกลับฟ้าเป็นเพื่อนคนึง
แม้นเคยซึ้งหนีจากพรากสะอื้น
โดดเดี่ยวเดียวดายร้างห่างยั่งยืน
จนต้องฝืนทนไว้คล้ายละลาย

  ๐ เมื่ออยู่นี้แสนห่วงหาอาลัย
โอ้จากไกลดวงใจให้แสนหาย
กลิ่นไอหอมฟุ้งยังคลุ้งกำจาย
ซุกซ่อนกายดุจดังไร้แผ่นดิน

  ๐ มองแผ่นน้ำและฟ้าพาสะอื้น
ยากจะคืนกลับมาวาสนาสิ้น
แผ่นดินแม่ทอทาบอาบดวงจินต์
สุดแสนถวิลครวญคร่ำน้ำตานอง

  ๐ ทั้งมันสมองปัญญาพาขื่นขม
เฝ้าตรอมตรมมิอาจปราศสนอง
กลับสร้างที่เขาให้ได้เรืองรอง
คนทั้งผองน้ำตาหาเปรมปรีดิ์

  ๐ เกิดแหลมทองพิลาสปราศอาศัย
ห้วงดวงใจปวดร้าวเฝ้าหมองศรี
แผ่นดินเขาเฝ้าครองฉลองยินดี
ในห้วงฤดีร้องไห้มิคลายครวญ

  ๐ ยิ่งคิดไปให้หม่นปนความเศร้า  
เหลือบแลเฝ้าชะแง้แสนแลหวน
น้ำกับฟ้าขวางกั้นแสนรัญจวน
อกปั่นป่วนคิดไปให้ร้าวรอน

  ๐ มองแผ่นดินถิ่นเกิดบรรเจิดล่วง
หอมกลิ่นปวงผกามาศวาดสลอน
เปี่ยมด้วยภาพอาบสีที่มากตอน
วิวัฒน์กร่อนความจริงหาสิ่งใด

  ๐ คิดถึงน้องนงนุขสุดแสนสวาท
โอ้นวลนาถพิลาปอาบร่ำไห้
มิตรสนิทมากล้นพ้นพรากไกล
ทุกสิ่งไร้แผ่นดินถิ่นยึดครอง

 ๐ ห่วงชาติเชื้อเดียวกันพลันอับเฉา
ทุกสิ่งเคล้าน้ำตาพาหม่นหมอง
แม้นอยู่ไกลใจรำลึกตรึกตรอง
มิอาจสนองสิ้นแล้วแผ่วชีวิน

  ๐ ถึงจะอยู่อย่างสบายมิไร้เกียรติ
เปรียบดังเฉียดขุมนรกหมกไหม้ถวิล
กายอยู่ไกลใจสถิตย์ปลิดดวงจินต์
ให้ห่วงถิ่นแผ่นดินสิ้นทดแทน

  ๐ ทักษิณเอ๋ยดุจขมิ้นบินไร้ที่
ชอกช้ำทวีมากล้นทนสุดแสน
แผ่นดินแม่แผ่ไว้ในดินแดน
ก็เหลือแสนกลับคืนผืนเมืองทอง

  ๐ อีกเมื่อไหร่ใจนี้ที่หวนกลับ
คอยเพียงนับวันคืนฝืนสิ่งผอง
คอยเวลาฟ้าใหม่อันเรืองรอง
พี่น้องปองหวังคอยน้อยใจเรา

   ๐ โชคชะตาลิขิตปลิดความคิด
ใจวิปริตห่วงหาใช่มาเขลา
จะกลับมาฟ้าใหม่ได้บรรเทา
คืนสู่เหย้าสร้างใหม่ให้เกรียงไกร

  ๐ ดุจราชสีห์หวนกลับนับท้องทุ่ง
ห้วงใจพยุงระบมบ่มสิ่งใส
ไม่แก้แค้นแก้ไขสร้างภายใน
แผ่นดินไทยรุ่งเรืองเมลืองทอง.

        ๐ แก้วประเสริฐ. ๐

Cartoon_Animation_08.gif				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟแก้วประเสริฐ
Lovings  แก้วประเสริฐ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟแก้วประเสริฐ
Lovings  แก้วประเสริฐ เลิฟ 0 คน
สวัสดีค่ะคุณลุง จำหนูได้ไหมเอ่ย