29 พฤศจิกายน 2548 16:17 น.

ถอนใจ

แมงกุ๊ดจี่

ฉันทำผิดที่รักเธอใช่ไหม?
ได้หรือไม่...ที่พูดโปรดได้ลืม
ที่บอกว่ารักไม่ใช่แค่แอบปลื้ม
แค่อยากยืม...เธอมาให้ไออุ่น...

ไม่คิดว่าเธอคนดีมีเกลียดกัน
เมื่อเธอนั้น...ไม่รักจิตมิคิดขุ่น
จะเดินไปตามทางให้ห่างคุณ
ไม่มาวุ่นวายวนเวียนให้เปลี่ยนใจ...

ทั้งชีวิตที่เหลือจะไม่ไปคุ้นเคย
มิเปิดเผย...ความจริงสิ่งข้างใน
มิขอทุ่มเทมากมายให้อายใคร
จะทำใจให้ห่างอย่างแน่วแน่...

จำเป็นต้องถอนตัวและหัวใจ
ที่เคยให้ความรักไปไม่คิดแคร์
เธอไม่เคยปองมองเหลียวแล
เหลือเพียงแผลแสนเจ็บเก็บมาจำ...

ท่าทางเธอที่เมินเฉยเกินทน
ทำใจหม่นหมองจนร้องร่ำ
ยิ่งสบตาประสานพาลเจ็บช้ำ
สุดระก่ำ...เกินจำนรรจ์ให้ใครฟัง...

ก็ เ ล ย ต้ อ ง ถ อ น ตั ว  ถ อ น ใ จ ทั้ ง  ๆ  ที่ ยั ง รั ก...				
25 พฤศจิกายน 2548 11:04 น.

ลืมยาก

แมงกุ๊ดจี่

เป็นผู้ชาย...แสนสบาย...ไม่ลำบาก
คงไม่ยาก...กับการ...ลบจบกัน
ข้ามคืนลืม...เรื่องราว...คราวผูกพันธ์
แค่เขานั้น...ได้พบ...ใครอีกคน

แต่ฉันเอง...ตรงข้าม...กันกับเธอ
ยังละเมอ...คอยคิด...จิตสับสน
ร้องร่ำไห้...เสียใจ...เพียงใดทน
ไม่ลืมคน...ที่คุ้น...อุ่นในใจ

ในหัวใจ...ผู้หญิง...จริงลืมยาก
รักใครมาก...ก็มัก...ปักหทัย
อยากจะลืม...แต่ยัง...ฝังข้างใน
ลึกเกินไป...จะหัก...รักร้างลา

อาจแตกต่าง...ระหว่าง...ฉันกับเธอ
เธอคงได้...เจอคนที่ดี...ในวันหน้า
ฉันเองยัง...ซึมซับ...กับความเวว้า
ยังเก็บมา...จดจำ...อยู่ร่ำไร

เ ธ อ ค ง ไ ม่ รู้ ว่ า ผู้ ห ญิ ง ที่ จ ริ ง นั้ น ลื ม ย า ก...
ถ้ า ล อ ง รั ก ใ ค ร ม า ก ก็ มั ก จ ะ   *ฝังใจ*   				
9 พฤศจิกายน 2548 19:07 น.

บันทึก

แมงกุ๊ดจี่

เปิดอ่านสมุดบันทึกเล่มเก่า
มีเรื่องเล่า.ความหลังครั้งก่อน
เป็นบทเรียนคนเขียนบทกลอน
แต่ละตอน.มิน้อยด้อยราคา

มีทั้งเหงาปนเศร้าเล่าเรื่องทุกข์
อีกทั้งสุขคละเคล้าเร่งเร้าปัญหา
แสนเจ็บเหน็บหนาวร้าวทรมา
โชคชะตา.กำหนดในกฏเกณฑ์...

โดดเดี่ยวในปลายทางสร้างฝัน
ตั้งใจมั่นบากบั่นไม่ไหวเอน
ความกลัวที่สัมผัสเห็นชัดเจน
เหตุการณ์เด่น.ประจักษ์ในใจจริง...

เป็นบันทึกเรื่องราวคราวเคยผ่าน
ประสบการณ์ที่พบเจอในทุกสิ่ง
เป็นบทเรียนอันมีค่าไม่น่าทิ้ง
ค่าควรยิ่ง.จดจำ.นำพาตน...				
7 พฤศจิกายน 2548 18:45 น.

รักแท้...แน่นิรันดร์

แมงกุ๊ดจี่

อยากรู้จักรักแท้ที่คงมั่น
มิแปรผันเปลี่ยนไปในวันหน้า
อยากอยู่เคียงคู่ตราบสิ้นดินฟ้า
ขอศรัทธาในรักของสองเรา...

หากวันหน้าไร้เราเฝ้าเคียงคู่
คงอดสู่ใจหม่นจนปนเหงา
แม้มีเธอมาเคียงเพียงแค่เงา
จะทนเศร้า...บนทางที่ร้างไกล...

หากมีผู้ใดใครมาเสนอ
จะมิเผลอปันจัดสรรห้องใจ
มอบความรักภักดีให้พี่ไง
ในหทัย...มอบไว้แน่...แค่ผู้เดียว

หากเงียบเหงาลำพังในวันนี้
เวลาที่เหงาเศร้าในทางเปลี่ยว
ยินยอมรับโทษต้องโดดเดี่ยว
หากในเสี้ยวส่วนลึกนึกถึงเธอ...

หากเลือกจะรักแล้วขอแน่วแน่
ในรักแท้...ขอเคียงเพียงเธอเสมอ
แม้ใคร-ใครอาจเห็นว่าเพ้อเจ้อ
ขอบำเรอความรักภักดิ์นิรันดร์....				
2 พฤศจิกายน 2548 18:11 น.

ไม่ได้ยื้อ

แมงกุ๊ดจี่

เพียงต้องการผสานใจในเราสอง
อยากประคองความรักให้หนักแน่น
เกี่ยวความรู้สึกให้ลึกเป็นปึกแผ่น
ให้ถึงแก่นความต้องการผ่านแววตา

จริงหรือที่เธอจะทิ้งสิ่งร่วมฝัน
ความผูกพันธ์เธอฉันนั้นไร้ค่า
ลืมแล้วเหรอคนดีที่ผ่านมา
วันเวลาที่ผ่านเลยเคยมีกัน...

ไหนเคยบอกรักชอบมอบใจภักดิ์
เคยบอกนัก...จะรักษาสัญญามั่น
จะคอยเคียงในทางร่วมสร้างสรรค์
เธอกับฉันจะมีกันเสมอไม่เผลอใจ...

คงไร้กาวดีจะมาประสาน
รอยร้าวรานของเราสองไว้
ความรักเราคงไร้หนทางไป
แม้จะไขว้คว้าเพียงใดไม่กลับคืน.... 				
Calendar
Calendar
Lovers  1 คน เลิฟแมงกุ๊ดจี่
Lovings  แมงกุ๊ดจี่ เลิฟ 2 คน
Calendar
Lovings  แมงกุ๊ดจี่ เลิฟ 2 คน
พี่แมงกุ๊ดจี่ คิดถึงงงงงงงงงงงงงงง