ให้คะแนนกลอน

บทกวีเพื่อชีวิต นิรโทษกรรม

นายตุ้ม

บทกวีเพื่อชีวิต
นิรโทษกรรม
อักษรสามช่วง
นิรโทษโปรดธรรม ย้ำถ้วนถี่
การเมืองมี  สีมัว  ชัวร์หรือไม่
ความแตกต่าง  อ้างเตือน  เหมือนฟอกไต
ตัวช่วยใช้  ได้ชู  รู้แล้วเชิญ
กฎหมายมี  ที่มา  ว่ายึดมั่น
จึงขบขัน  ยันค้าน  งานตื้นเขิน
หากคนผิด  จิตเพี้ยน  เลียนแบบเพลิน
มีหน้าเดิน  เกินดู สู้แดกดัน
นิรโทษ โปรดทาน  ขานทื่อแท้
สวนกระแส  แก่ส่อน  อ้อนยาว-สั้น
หลายข้อคิด  มิตรแค้น  แผนผื่นคัน
ลูกเล่นกัน  ฉันกล่าว  หนาวร้อนกวน
หนึ่งร้อยเก้า  เหงากลุ้ม สุมใจก่อน
เล่นแข็งอ่อน  ซ่อนเอ่ย  เผยเตี้ยอ้วน
หนึ่งหนึ่งหนึ่ง  ซึ่งนาน  ปานนิ่มนวล
เชลล์เชิญชวน  ด่วนชิม  ยิ้มบอกชัง
เล่นการเมือง  เรื่องมาก  หลายหลายมุ้ง
ใส่ผ้าถุง  ลุงท่อง ร้องโธ่ถัง
แค่อ้าปาก  อยากปรอง-ดองเสียงปัง
แผลเกรอะกรัง ยังแกล้ม  แถมก่อกรรม
สงสารจริง  ยิ่งจ้อ  ขอจับจ่าย
หัวหางส่าย  หมายสื่อ  ลือระส่ำ
อย่างนี้หลอก  บอกหลอน  อ้อนลอยลำ
ขอแนะนำ  ช้ำนี้  ชี้แน่นอน
หวังคะแนน  แผนนาย  หมายถึงน้า
เตะแข้งขา  พาขัน ยันสิงขร
เล่นเพลิดเพลิน  เกินพอ  ขอพึ่งพร
สูตรเปียกปอน  ซ่อนปม  ขมหมายปอง
บาปหรือบุญ  หนุนบัง  ยังบอกบ้าง
สิ่งสรรสร้าง  อ้างเศร้า  เขาหารสอง

เพราะยังใจเธอฉันก็มีกันและกัน

ภูฟ้า

อนาคตอ่าช่างมานเหอะ
เพราะเธอก็รู้รู้ว่าฉันมีเธอ
มันไม่ใช่เรื่องฝันละเมอ
เพราะยังใจเธอฉันก็มีกันและกัน

ธรรมชาติโหด

อรุโณทัย


ธรรมชาติกู่ก้องร้องเหว๋ยเหว๋ยว่า
ตาต่อตาฟันต่อฟันสาใจไหม
เจ้าทำลายข้าทำบ้างแล้วเป็นไง
ร้องไปไยธรรมชาติโหด...เวรกรรม
ข้า...ดำรงไว้ซึ่งสมดุลแห่งโลก
เจ้า...ทำโศกเศร้าสูญเสียช่างน่าขำ
เอ็ง...รุกรานทำร้ายเป็นประจำ
ข้า...กระทำเข้าบ้างก็โวยวาย
ทำไมเล่าเจ้าละโมบทำโลภมาก
ข้า...ขอฝากถามญาติมิตรเอ็งทั้งหลาย
หนีลำบากยากเข็ญเป็นสบาย
ไยต้องทำลายเหล่าข้าให้ยับเยิน
ทั้งขุดเจาะถากถางทั้งระเบิด
ก่อกำเนิดวัตถุไว้ไม่ขัดเขิน
เจาะบาดาลกลั่นน้ำมันนั้นเพื่อเงิน
สร้างความเพลิดเพลินให้แก่ตัว
บ้างบุกป่าถากถางสร้างที่อยู่
คิดคิดดูเคยมีถ้ำให้ซุกหัว
ไม่พอใจไปสร้างตึกอ้างเกรงกลัว
สัตว์บางตัวทำร้ายทำลายคน
ธรรมชาติกู่ก้องร้องเหว๋ยเหว๋ยว่า
ตาต่อตาฟันต่อฟันข้าไม่สน
ขอเอาคืนสักหน่อยให้ยินยล
ทำลายให้ปี้ป่น เพื่อสอนใจ (คน) 
อรุโณทัย
๑๓ มีนาคม ๒๕๕๔

ชอบ..รัก

ความทรงจำ

ชอบที่เธอเป็นคนตรงไปตรงมา
รักที่เธอมีหัวใจที่รักจริง
ชอบที่เธอเป็นคนที่พึ่งได้
รักในความเป็นเธอที่แสดงออก
ชอบในคำว่าห่วงใยที่บอกฉัน
ฉันไม่รู้ว่ารักหรือชอบเธอแน่
แต่ที่รู้ความรู้สึกนี้มากกว่าคนอื่นๆ

รักนะคนแก่

นางฟ้าซาตาล

ถึงเธอจะแก่แต่ยังรักเธอ
ถึงไม่เลิศเลอเธอก็เพอเฟค
ถึงเธอไม่หลอเธอก็สะเป็ค
เธอก็ยังเด็ดเพ็ดจี๊ดในหัวใจ
เพราะอายุเป็นเพียงแค่ตัวเลข
ไม่ใช่เกณกำหนดรักเราได้
แม้เธอแก่กว่าฉันมากเท่าใด
แต่ในฤทัยฉันมีแค่เพียงเธอ
อย่าได้น้อยใจไปเลยนะ
จะไม่ล่ะทิ้งไปให้ไกลเสีย
ยังอยู่ใกล้อิงแอบแนบกายเคียง
คงวนเวียนอยู่กับเธอเพียงผู้เดียว
ไฟรักที่ร้อนแดงแรงแผดเผา
หลอมรวมเรากายใจให้แน่นเหนียว
ผูกสัมพันธ์พิศสวาทรักกลมเกลียว
ดั่งลดเลี้ยวลีลาร้อนป้อนเชื้อไฟ

ร้องไห้

ทะเลไม่เคยหลับ


                           ร้องไห้เถอะ..คนดี
                           ถ้าเจ็บครั้งนี้มัน..หนักหนา
                           แอบ--แอบร้อง..อย่าให้ใครเห็นน้ำตา
                           และอย่าร้องเพราะว่า..เราอาลัย
                           ร้องไห้เถอะคนดี
                           พรุ่งนี้ยังคงเริ่มต้นได้ใหม่
                           ถึงวันนี้น้ำตา..จะท่วมท้นหัวใจ
                           ปล่อยให้อะไร..อะไร..ผ่านไป
                           อีกไม่นานเท่าไหร่..ก็ลืมเอง

ชวนน้องเข้าครัว : หมึกสดนึ่งมะนาว

แก้ว กรุงเก่า

หมึกสดนึ่งมะนาวในคราวนี้
เป็นอาหารรสดีที่แสนง่าย
จะกินเล่นกินจริงยิ่งสบาย
เพื่อนหญิงชายอยากหม่ำลองทำดู
หมึกสดสดควักไส้ลวกให้สุก
ตำกระเทียมเคล้าคลุกพริกขี้หนู
บีบมะนาวเติมน้ำปลาให้น่าดู
กระเทียมสดเหลืออยู่ซอยอีกที
จัดหมึกสดวางใส่ในหม้อร้อน
ตั้งไฟอ่อนอุ่นไว้จนได้ที่
ราดน้ำยำลงหม้ออุ่นพอดี
พอร้อนจี๋ตักเสริฟเปิบทันใด
เป็นกับข้าวกับแกล้มแถมอร่อย
ทานบ่อยบ่อยจะเป็นหมูรู้บ้างไหม
เพราะไขมันสูงมากลำบากใจ
ขืนพูดไปเพื่อนจะท้วงว่าหวงกิน

รักกลางสายฝน

ฝนทอง

แว่วเสียง...ร้องบอกกลางสายฝน
จงอดทนยืนรอต่อได้ไหม
ขอเวลาสักนิดเพราะอยู่ไกล
โปรดเชื่อใจจะไปหาอย่างแน่นอน
แม้สายฝนกระหน่ำหลั่งโลมดิน
หากได้ยินเสียงสั่งนั่งรอก่อน
อย่าพึ่งหลบหนีหน้าให้อาวรณ์
อย่ารีบร้อนจากกันวันนี้เลย
แว่วเสียง...ร้องบอกกลางสายฝน
อ๊บ อ๊บ บนขอนไม้ใกล้ต้นเตย
ร้องบอกว่า “รัก” มากจังเลย
แม่ทรามเชย น้องกบ พี่รักจริง ฯ

หาว.......หาว........หาว..........สามหาว

burst

ไอ้เรื่องแส่เรื่องแย่ขอให้บอก
ไอ้เรื่องจริงกลิ้งกลอกบอกไม่ใช่
ไอ้เรื่องติเรื่องติงยิ่งกว่าใคร
ไอ้เรื่องเลวเรื่องร้ายให้บอกเธอ
เมื่อวาจาสามหาว....หนาวมั้ยพี่
เธอมีเรื่องดีดีมาเสนอ
รวมข่าวเด็ดทุกเม็ด...said กับเธอ
แล้วจะรู้ว่าเหมือนเจอมาจริงจริง
เรื่องแค่สอกเธอบอกไปสามวา
เธอต่อเติมเสริมค่าให้ทุกสิ่ง
จนไม่รู้เรื่องใดไหนความจริง
เอาเนื้อทิ้งเอาน้ำไว้ใส่อารมณ์
ใช่เป็นดาวเป็นเดือนขอเตือนหน่อย
ขืนปากพล่อยระวังจะขื่นขม
ปากอย่างนี้ไม่มีหรอกคำชม
มีแต่คนตรอมตรมเพราะถ้อยคำ
พูดให้ดีก็เป็นศรีให้แก่ปาก
แต่พูดมากระวังจะปากช้ำ
หาว...หาว....หาว....สามหาว เจ้าประจำ
เดี๋ยวเถอะเดี๋ยว...จะโดนยำเพราะคำเธอ
คืองี้ครับ....ทุกออฟฟิศนะ จะต้องมีพวกชอบเมาท์
แล้วไม่ค่อยได้เรื่องหรอกนะ เรื่องงานน่ะ
พวกนี้ปากก็เลวแล้ว จ้างไว้เปลืองข้าวสุกนะครับ

ความรู้สึกที่ไร้ค่า

ainee04


                        ความรู้สึกที่เธอเคยมีให้
              ยังเหมือนเดิมบางไหมในตอนนี้
                        คำพูดหวานความทรงจำที่เคยมี
              ยังเหมือนเดิมหรือริบหรี่ลงทุกวัน
                        ก็เห็นเธอตอนนี้ไม่แลเหลียว
              มีแต่ฉันคนเดียวที่มองหา
                        มีแต่ฉันคนนี้ที่มีน้ำตา
              ที่เก็บความรู้สึกไร้ค่า.....ไว้ในใจ

..ลมลู่ไผ่ใจหนุ่มคอย...

หนุ่มน้อย.

  
สายลมพลิ้วแผ่วแผ่วแว่วแว่วไหว 
หอบเอาไออุ่นอุ่นคุ้นเคยเอ๋ย 
คิดถึงหน้านวลงามของทรามเชย 
คนครั้งเคยภิรมย์ชื่นชมจันทร์ 
 
คำกระซิบห่วงใยลมไล้ลูบ 
วอนลมจูบฝากจากฟากฟ้าฝัน 
เป็นสายใยคนไกลห่วงใยกัน 
ครั้งสัมพันธ์ด้วยกลอนกานท์ลานจันทรา 
 
เสียงลมโยกหยอกล้อกอไผ่ขาน 
แว่วเสียงหวานหวิวไหวให้ใฝ่หา 
นึกถึงเสียงอบอุ่นคุ้นอุรา 
ของกานดาทรามวัยไกลแดนดิน 
 
ผีเสื้อร่ายเริงรำงามเริงร่า 
สายลมพาลู่ลมผ่านผสานศิลป์ 
หวนคะนึงถึงกานดาน้ำตาริน 
อยากยลยินทุกครั้งคราอุราครวญ 
 
สายลมพาว่า “คิดถึง” มาถึงแล้ว 
ดวงใจแก้วแว่วสำเนียงเสียงลมหวน 
พรมจากมนตร์ทางไกลให้ชื่นชวน 
รักค่าควรล้ำค่าจริงหญิงเวียงพิงค์ 

อยู่เฉยเฉยดีกว่า

nidhi

การแบ่งปันนั้นอย่างไรใครผิดกฎ
อรรถรสอยู่ตรงไหนโปรดเฉลย
ไม่อยากพูดแยากเขียนเยี่ยงจำเลย
อยู่เฉยเฉยดีหว่าไม่ราน้ำ

ด้วยสองใจ...ที่ไกลห่าง

ว่าที่กวี


ด้วยใจสองใจที่อยู่ไกลห่าง
บางครั้งจึงเข้าใจกันคนละทาง...ใจหวั่นไหว
เธอมีโลกของเธอ...ฉันก็พอเข้าใจ
โลกของฉันที่กำลังหมุนไป...
...ฉันก็อยากให้เธอเข้าใจเหมือนกัน 
บางครั้ง...สิ่งต่าง-ต่างที่เกิดขึ้น...ที่มีให้เห็น
มันก็ไม่ได้เป็นไปอย่างที่ใจเราฝัน
ถึงแม้ว่าเราจะยังคงพูดคุยกันอยู่ทุกวัน
แต่เธอและฉันก็ยังคงอยู่ในองศาเดิม...
...ที่ห่างกันไกล 
สายใยบาง-บางทียังคงส่งผ่าน
ก็ยังเป็นสะพานเชื่อมใจเราถึงกันได้
ถึงแม้เป็นเพียงสายสัมพันธ์บางเบา...
...ที่ไม่รู้ว่าจะขาดลงเมื่อไร
หากแต่มันก็เป็นสายใย...
...ที่ผูกใจเราไว้ด้วยกันตลอดมา 
ด้วยใจสองใจที่อยู่ไกลห่าง
ก็มีบ้างที่ใจรู้สึกเหนื่อยล้า
แต่กำลังใจดี-ดีก็ยังคงมีให้กันได้ทุกที่ทุกเวลา
และยังคงหวังว่าเราจะมีกันและกัน...
...เช่นนี้ตลอดไป

ก็รู้สึกดีขึ้นมาบ้างแล้ว

เพราะรัก

ก็รู้สึกดีขึ้นมาบ้าง
ที่ได้รู้ว่าเธอกับเขาเคียร์กันได้
แต่ก็ยังไม่อุ่นใจเท่าไหร่
เพราะไม่ได้ฟังจากปากเธอ
ใช่ว่าไม่อยากเชื่อคำพูดเขา
เพียงแต่คนเราฟังคำข้างเดียวไม่ได้
เพราะฉันเองในบางครั้ง
ก็รู้สึกผิดที่เชียร์เธอกับเขามากเกินไป
บางครั้งฉันรู้สึกเหมือนตัวเองมีส่วนผิด
ที่เข้าไปวุ่นวายกับชีวิตเธอมากมาย
แต่อยากบอกฉันไม่ได้ตั้งใจ
ที่ฉันทำเพราะคิดว่ามันจะดีกับเธอ
กลับมาเมื่อไหร่คนดี
มาบอกให้รู้บ้างได้ไหม
ว่าสิ่งที่เขาพูดไปว่าเข้าใจกันแล้ว
มันเป็นความจริง..ที่ฉันอยากฟังจากปากเธอ

เช้าวันใหม่

somebody

กลางคืนที่แสนจะเหน็บหนาว
ฟ้าไร้ดาวคู่เคียงและชิดใกล้
อีกทั้งจันทร์ก็เลือนลับลาไป
เหลือทิ้งไว้แค่เพียงความมืดมน
หนทางใดมองไปไร้ซึ่งแสง
มีเพียงแรงจากเทียนท่ามกลางฝน
ลมพายุพัดมาร่วมปะปน
ฟ้าเบื้องบนกลั่นแกล้งหรืออย่างไร
เปรียบกับใจที่เคยไร้ความรู้สึก
แผลที่ลึกร้าวรานเกินทนไหว
กรีดตัวเองด้วยอดีตที่หัวใจ
เจ็บเพียงใดยังตอกย้ำซ้ำจุดเดิม
ไม่เคยมองทางแห่งสุขเพื่อหลุดพ้น
หลงวกวนหัวใจไร้แรงเสริม
ไม่มีแม้กำลังใจใครต่อเติม
มาช่วยเพิ่มให้เข้มแข้งและก้าวไป
เวลานี้ในหัวใจได้ตื่นฟื้น
และกลับคืนอิ่มอุ่นไม่หวั่นไหว
ด้วยเป็นเพราะวันนี้มีกำลังใจ
เช้าวันใหม่จึงได้เกิดกำเนิดมา
ทั้งพ่อแม่พี่น้องแลผองเพื่อน
คอยย้ำเตือนด้วยใจที่ห่วงหา
ทั้งห่วงใยที่มีให้ตลอดเวลา
มีคุณค่าเหลือเกินกับหัวใจ
ในวันนี้ใจดวงนี้ไม่มืดบอด
ความทุกข์จอดไม่ทำให้หวั่นไหว
อีกยังมีเธอคนดีที่เต็มใจ
มอบรักแท้มาให้ชื่นในทรวง
จากนี้ไป"เช้าวันใหม่"ต้องสดใส
กำลังใจมากมายและใหญ่หลวง
สุขมากล้นพอที่จะตักตวง
ไม่ห้ามหวงแบ่งปันให้ใครใคร
หากใครท้อขออย่าคิดล่าถอย
หลายคนคอยห่วงใยมองเห็นไหม
อย่าเพิ่งคิดว่าเรานั้นไม่มีใคร
ครอบครัวไงกำลังใจที่สำคัญ
รักตัวเองเห็น

ความหวังในชีวิต

unicorn

จงเป็นคนมีความหวังในชีวิต และอย่าหยุดคาดหวัง
อย่าจำกัดความหวัง  แต่คาดหวังให้มันใหญ่ขึ้น ให้มันดีขึ้น
และให้มันมีประโยชน์ต่อสังคมและโลกมากยิ่งขึ้น
เราทำเรื่องเล็กๆสำเร็จ  เราต้องมุ่งมองไปยังเรื่องที่ใหญ่กว่า
มีความสำคัญกว่า  และให้ผลกว้างไกลกว่า
จินตนาการเป็นแรงผลักดันให้คนไปสู่ความสำเร็จได้
แต่ก็ต้องมีความกระตือรือร้น
มีความตั้งใจเต็มหัวใจ

หากเธอรักคนอื่น

ไอดิน...กลิ่นฝุ่น

หากเธอรักคนอื่น
ฉันคงไม่ฝืนว่าเรายังรักกันได้
อยุ่แค่ตัวที่ใกล้กันแต่ไม่เคยได้ใจ
ฉันเจ็บเธอรู้ไหมอยากให้เราจบๆกันไปเสียที
..........................................................................
หากเธอมีคนอื่น
ไม่จำเป็นต้องฝืนว่ายังรักกันแบบนี้
ไปซะ..ไปหาคนนั้นที่เธอรักกันเถอะคนดี
ปล่อยฉันไว้ตรงนี้ให้น้ำตามันล้างใจ
...........................................................................
จบแล้วกับรักที่ไม่จริงจัง
ยิ้มรับความผิดหวังให้ความช้ำมาแทนที่
เวลาคงช่วยฉันบรรเทาอาการให้หายดี
ความเจ็บปวดวันนี้...อยากบอกเธออีกที..ไม่ถึงตาย

Across the distance

Whitsunday

I watched the sunset 
through a mist of tears
and wondered
if my thoughts could reach
across those aching miles
of loneliness
to touch you
with my love

มือที่เอื้อม

นกตะวัน


มือที่เอื้อมเชื่อมใจส่งให้ฉัน 
สานสัมพันธ์สื่อรักสมัครหมาย
ดั่งน้ำทิพย์หยิบโปรยโรยรดกาย
ตราบมลายมิเลือนเตือนถึงเธอ
พร้อมจะเดินเพลินไปในโลกกว้าง
ทำทุกอย่างยินดีพลีให้เสมอ
เพื่อความสุขสนุกสนานนานเคียงเธอ
ฉันพร่ำเพ้อรอพบประกบมือ
จะก้าวไปในทางเธอวางให้
ทุกข์อย่างไรเลิกบ่นทนแบกถือ
หากเธอนั้นหมั่นหน่อยคอยยื่นมือ
ให้ฉันยื้อยุดไว้อยู่ใกล้กาย
แค่ลำน้ำล้ำใหญ่ไม่อาจกั้น
ขวากหนามนั้นเล็กนักจักสลาย
สัมผัสมือสื่อสัมพันธ์ตราบวันตาย
แม้วางวายไร้ชีวีมีเพียงเธอ
31 พฤษภาคม 2547

เจ้าสาวของข้าพเจ้าคือสายฝน

ผมชื่อโจ้

------
๑.ฤดีดาลจะหวานผ่านฤดู
หวานพรำพรูรำระบายผ่านสายฝน
ผ่านโพยมโลมรักฤดีดล
ผ่านม่านเมฆเวิ้งวนแห่งฝนพรำ
๒.พลอยผ่านทางวิมานมโนคติ
หวานจะผลิหว่านมนต์แห่งฝนฉ่ำ
หวานจะชุ่มนุ่มคล้อยแห่งน้ำคำ
หวานดื่มด่ำเคลิ้มใคร่ใครสักคน
๓.คือวสันต์ฤดูหวานฤดี
หวานวลีพรมพรำหวานน้ำฝน
ชโลมเย็นหว่านหวานซ่านกมล
หวานเวี่ยวนหัวใจมิไคลคลา
๔.มหัศจรรย์สายฝนมาดลฝัน
สายฝนแห่งสวรรค์ชลพรรษา
ละอองฝนหวานละมุนอุ่นมนา
เสมือนฝนฟากฟ้าโปรยหากัน
๕.โปรยความฉ่ำแช่มชื่นในคืนเหงา
คืนลมโบยแผ่วเบาก็หนาวสั่น
คืนที่ใจไร้ดาว ดวงพระจันทร์
เพียงสายฝนโปรยปันความปรานี
๖.เพียงสายฝนโปรยปรายปรารถนา
โปรยความหวานผ่านฟ้ามาที่นี่
ที่ซึ่งดวงดอกไม้ลีลาวดี
บานยิ้มยั่วอารีและเวทนา
๗.ก็ดูซี! ดูสิเจ้าสายฝน
คืนทั้งคืนคนทั้งคนที่รอท่า
รอจนกว่าฝนสร่างฝนจางลา
รอส่งฝนนิทราในราตรี
๘.สบายดีใช่ไหมเจ้าสายฝน
โปรยให้ใจเปียกปนหวานล้นปรี่
เพียงต้องเจ้าจิบดื่มก็ดุษณี
ฝนทั้งฟ้าคืนนี้หวานเหลือเกิน
๙.เจ้าช่างงามสายฝนสุคนธรส
อยากปรากฏเป็นโยคีขี่เมฆเหิน
เหาะพวยพุ่งฝนทั้งฟ้าให้เพลิดเพลิน
ตระกองฉ่ำจำเริญจรุงใจ
๑๐.แลดูซี! ดูสิเจ้าสายฝน
ฟ้าคืนนี้อำพนหว่านหวานใส่
ฝนคืนนี้ดรุณละ