ให้คะแนนกลอน

แม้นานวันยังเหมือนเดิม...

น้ำตาลสด

               ด้วยคิดถึง.....คิดถึงมากอยากมาหา
        อยากพบหน้าตากันเช่นวันก่อน......
                ถามถึงทุกข์สุขบางเป็นบางตอน
        แล้วนึกย้อนสู่ความหลังครั้งพบกัน
               ด้วยภาระหน้าที่มีแตกต่าง
         ใช่จะร้างลืมเลือนยังเตือนขวัญ
                ด้วยคิดถึง....ส่งมาย้ำความสัมพันธ์
          จากกี่วันกี่เดือนยังเหมือนเดิม.........

จากคนเหงาคนหนึ่ง...ถึงคนเหงาอีกคน

ฝนสีน้ำเงิน

คนเหงา....
เพราะวันนี้ ไม่มีใคร จึงต้องเหงา
เพราะฟ้าเศร้า หม่นหมอง จึงร้องไห้
เพราะลมแรง แต่ไร้หลัก พักพิงใจ
เพราะอยู่ไกล ขอบฝั่ง จึงวังเวง
ถ้าวันนี้ มีใคร คงไม่เหงา
ถ้าวันนี้ ฟ้าไม่เศร้า คงสดใส
ถ้าวันนี้ มีที่รัก ไว้พักใจ
ถ้าวันนี้ มีคนใกล้ อุ่นใจพลัน
ไม่รู้เมื่อไหร่ ...... ไม่รู้วันไหน
แต่จะรอ รอวันนั้น วันที่คนเหงาอีกคน เข้ามาในความวังเวง
เพื่อให้ ความเหงาของเรา...............จางลง..........

The Best Time

-: ดอกหญ้าเมืองเลย :-


The best time
อ่าน ๓ จังหวะตามที่คอมม่าไว้ จะได้ 
อรรถรสกลอนแปด 
The best time, to be, Thais นี้หนอ 
ไม่ต้องรอ, ให้ใคร, called ให้ก่อน 
The best time, to be, Thais นี่ร้อน 
ต้องรอก่อน, to be Thais, ใจเย็นเย็น ! 
Vethin Sansaniyavet 
ผู้เขียน : เวทิน ศันสนียเวทย์ 
 
I get  breast  cancer  เป็นเกลอใหม่ 
Stay in  right side  ใครไม่เห็น 
My husband  take care  แก้ลำค็ญ 
He got เซ็น เช็คให้  ไม่ต่อรอง 
ผู้เขียน : ป้าหมู..สู้ๆๆ 
เมื่อมาเจอแบบนี้ E" headache 
I know เด็กต่างเทศเหตุขัดข้อง 
รู้เพียงแค่ก.อา.กา มาลำพอง 
not strong English ผิดอภัย 
ผู้เขียน : หนุ่มกาฬสินธุ์ ก็ขอสู้ด้วย 
Best to know  อดทนไว้ 
ขอใจสู้ hope god bless you 
This day gone tomorrow new day come 
ชีวิตใหม่ กลับมา สำราญเอย 
ผู้เขียน : Louie-Millersville-U.S.A. 
I got headache ตัวร้อนนอน  cazy 
Please help me หน่อยนะอย่านิ่งเฉย  
คนเคยรัก say goodbye ไกลลิบเลย  
เหมือนไม่เคย love me หลายปีมา   
ผู้เขียน : ดอกหญ้าเมืองเลย 
เพราะว่า Breast Cancer ชอบเกลอสาว 
บุรุษคราว ไหนไหน ไม่มาหา 
Prostate Gland แล่นรี่ มักมีมา 
บุรุษหน

อุ่นเกล้านิกรสยาม..

แมวคราว

แดนใดพระบาทเยื้อง............พลันเย็น
เกษมสุขผ่อนทุกข์เข็ญ...........เกื้อให้
พระเอยพระผู้เป็น.................หทัยราษฎร์
ก้มกราบแทบบาทไท้.............เทอดจ้าว...จอมสยาม
เป็นบุญข้าบาทแล้ว................จอมบดินทร์
ได้ร่มพระภูมินทร์..................ห่มเกล้า
เย็นบุญพิรุณริน....................ฉ่ำหล้า
น้ำพระทัยพระผ่านด้าว..........เลิศล้ำ..มหาศาล
เจ็ดสิบเก้าลุผ่านล่วง...............มหาสมัย
ทรงปกครองปวงไทย........อุ่นหล้า
ทศพิธราชธรรมไซร้.........ดุจพ่อ...ไทยเฮย
เชิญเทพทุกม่านฟ้า..........ร่วมซร้อง..สรรเสริญ
ขอพระองค์ทรงเปี่ยมด้วย.........พลานามัย
แข็งแรงพระราชหฤทัย......ผ่องแผ้ว
สถิตย์ห่มดุจร่มไทร..........ขวัญเกล้า  ไทยนา
ปกเกศดุจฉัตรแก้ว.........อุ่นเกล้า..นิกรสยาม..
                 .....ขอจงทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน...
        
                    ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ
                             ข้าพระพุทธเจ้า
                 ผู้ใช้นามแฝงแมวคราวและครอบครัว

เธอ..ขวัญชีวิต

ธรรม ทัพบูรพา

เรามาพูดกันเถอะเธอจ๋า
ด้วยวาจาที่เป็นมิตร
ชัยชนะแห่งถูกหรือผิด
ฉันไม่คิดสิ่งใด
เสียงสะอื้นในห้องนอน
ผ่อนใจลง ฟังสิ.. ได้ยินไหม
นั่นเขา มิใช่หรือ คือดวงใจ
วินาที เดียวดาย.. ไร้เรา
มองบ้านเราสิเธอจ๋า
เคหาอันซึมเศร้า
อาจเป็นแค่เรื่องเล็กเล็กของสองเรา
ข้างทางแห่งความเหงา ..ชีวิต
พอที เถอะเธอจ๋า
หรือเธอควรสรุปว่า ตัวฉันผิด..
กลางห้องเย็นเยียบฝ้าเพดานมืดมิด
ฉันผิด.. ขวัญชีวิต ..แห่งฉัน
..................................................
ขออภัยสำหรับสำผัสซ้ำ
บทนี้ไม่อยากสนใจและแก้ครับ

ไม่เอาคืน

ไอติมรสต้มยำ

ใจคงยังไม่เข้มแข็ง
ใจไม่ได้แกร่งดั่งภูผา
วันนี้ก็เลยเผลอมีน้ำตา
เพราะไม่รู้ว่า...จะทำอย่างไร
มันเป็นเรื่องธรรมดาของคน
เมื่อใจมันเจ็บจน...ทนไม่ไหว
ร้องไห้...แต่ไม่ได้หมายความว่าเราปราชัย
เพียงแต่ใจมันอยากร้องก็ปล่อยมา
เธอไม่ต้องมาสงสารฉัน
ไม่ต้องทำกัน..เหมือนฉันยังมีค่า
อย่าเลย...อย่าทำเป็นเวทนา
ขอร้อง...อย่ามองหน้า...อย่ามาสนใจ
เพราะวันนี้ฉันบอกให้ใจเข้มแข็ง
บอกกายให้กล้าแกร่งอย่าหวั่นไหว
และจะขอบอกเธอ...ว่าฉันไม่เป็นไร
ที่ผ่านมา...ให้ผ่านไป...ไม่เอาคืน

++..ไม่อยากตื่นขึ้นมากับความว่างเปล่า..++

นางฟ้าซาตาน


ไม่อยากเสียเธอไป
ฉันไม่อาจรั้งเธอไว้ด้วยคำพูดแบบนั้น
ไม่ต้องการคำสัญญาเพื่อผูกพัน
ไม่อยากให้เรารักกันด้วยการฝืนใจ
ร้องไห้เสียงสั่นบอกเธอไปว่ารักมาก
ตัดพ้อ..ออกมาเธอไม่เคยรู้หรอกว่ารักเธอมากแค่ไหน
เพราะทุกครั้งที่เอ่ย..เธอจะสงสัยว่าวันนี้ฉันดูแปลกไป
คล้ายๆคำรักที่ฉันพูดไว้เป็นแค่ความเลื่อนลอย
                          **********
เพราะมีเธออยู่ในชีวิตวันนี้
ทำให้รู้ว่าคืนวันที่มี..ฉันเคยอ้างว้างขนาดไหน
ครั้งหนึ่งเคยตื่นขึ้นมากับความว่างเปล่าไม่มีใคร
ใช้ชีวิตอยู่..ให้ผ่านไปอีกหนึ่งวัน
เพราะวันที่มีเธออยู่ตรงนี้
ทำให้รู้ว่าช่วงชีวิตหนึ่ง..บางทีฉันไม่เคยมีความฝัน
ตื่นขึ้นมาทักทายความว่างเปล่า..ยิ้มให้กับความเงียบงัน
ไม่มีใครให้ผูกพัน..เหว่ว้า..หนาวสั่น..บางเวลา
ในวันนั้นฉันชาชินกับความเดียวดาย
อดทน..ไม่เคยเบื่อหน่าย..ไม่มีเวลาให้โหยหา
จนวันหนึ่งที่เธอเดินเข้ามา
จากความรู้สึกที่เคยชินชา..
ทำให้ฉันรู้ว่าไม่อาจทนได้ถ้าไม่มีเธอ
ไม่อยากกลับไปเปล่าเปลี่ยวอย่างวันนั้น
เพิ่งรู้ว่า..ในความไม่ไหวหวั่น..ฉันกลับมีน้ำตาอยู่เสมอ
ทรมาณอย่างไม่มีใคร..หัวใจคงรับได้..ถ้าไม่เจอะเจอ
..ทุกเช้าที่ได้คิดถึงเธอแล

..อยากเป็น..เด็กดี..

rain..


         เด็กดี...คำนี้..
      ทำให้ มี.. กำลังใจ...
        ครั้งหนึ่ง..คือ คำซึ้ง..ที่เคยได้..
    ก็..แม่ให้.. ทดแทน..สิ่งขาดหาย..
           กระซิบ...เบาๆ..
        บางครั้ง..เรน  ก็เหงา  และ..น้อยใจ
          อยากรู้..   เพราะอะไร
      ลืมได้ไง.. เด็กดี.. ที่ให้ เรน...
           มาตัดพ้อ..ตรงนี้..
    กับวันที่ .. มามี้ .. ห้ามเล่น..
        เหตุผล.. ที่มี้เน้น..
 กลัวจะเล่น.. จนลืมเรียน..นะดิ.. 
       แม่จ๋า ..ฟังเรนนิด..
      รับรองไม่ติด.. เอดีดี..
            สัญญา ..กับมามี้..
       ตรงนี้...ทำเรนมี..  สิ่งดีๆ..  มากมาย..
    ขอ..มามี้..ทบทวน..
          เพื่อนมาชวน..  ไม่มีใคร..
      ขอมี้.. อย่าห้าม...ได้มั้ย..
          เรนแค่ไป..  แป๊ปเดียวเอง..
   อุบัติเหตุ.. ครั้งนั้น...
         จะจำไว้ ...ไม่รีบเร่ง..
   เพื่อนเรน.. เค้าก็เก่ง..
        ขับรถเจ๋ง  เป็น ..กว่าใคร..
  คืนนี้..  เรนแค่ขอ..
        มามี้.. ต้องรอ.. อย่าไปไหน..
    เรนคั้น.. น้ำส้มใส..
        หวานเจี๊ยบไง .. ในตู้เย็น..  
   
       เรน..ให้..มามี้ ..
     เป็นรางวัลที่ ใจดี...กับเรน
   ก็ ส้มคั้

ยอดใจ

แดนไพร

 เขียนถึงยอดแก้วแววขวัญ   นานแล้วจากกันห่างหน้า
 คืนวันผันผ่านเข้ามา            รำลึกถึงเธออยู่ไกล
 ดวงเอยดวงใจข้านี้               อยู่ไหนยอดฟ้าแก้วขวัญ
 ห่วงเอยห่วงเธอทุกวัน          นอนอาบน้ำตาหม่นตรม
 ห่วงขวัญยอดแก้วแววฟ้า      ฝากใจลมพาคิดถึง
 ใช่น้อยร้อยใจตราตรึง          ร้อยรึงในความเงียบงาม
 ห่างไกลหัวใจใฝ่ฝัน              รัดรึงพาใจฝ่าข้าม
 สู่คืนและวันเยือนยาม           ทุกลมหายใจคือ...เธอ

..เรื่องของการมีคู่..

รักคนดี

โบราณว่าคนในนั้นอยากออก 
แต่คนนอกอยากเข้าจนร้อนรุ่ม
ด้วยพิษรักนี้เป็นดังไฟสุม 
มันเกาะกุมแผดเผาหัวใจคน 
 แม้ดวงจิตคู่รักใดไม่มีเว้น 
ฝืนทำเป็นไม่ใส่ใจก็หลายหน 
แต่ก้อแสนลำบากยากจะทน 
จิตใจคนถูกไฟรักมันสุมทรวง 
 ทรมานเหมือนดังตกนรก 
ก็ยอมตกกันไปไม่คิดห่วง 
เพราะความสุขมีแทรกมิได้ลวง 
สิ่งทั้งปวงมีสุขทุกข์คลุกเคล้าไป 
 ก็คงแล้วแต่ว่าใครจะเลือก 
ดูแต่เปลือกภายนอกมิรู้ได้
หลายๆคู่ต้องน้ำตาตกใน 
เศร้าเสียใจด้วยคำคนรักลวง
 อีกหลายคู่รักกันใช้ปัญญา 
เพื่อพิจารณามิต้องห่วง 
ว่าจะพบนอกสุกใสข้างในกลวง 
จะหลอกลวงอย่างไรก็รู้ทัน 
 และชายหญิงมักจะรักหมดหัวใจ 
มอบฤทัยให้ไปอย่างหุนหัน 
มีปัญญาแต่ไม่ค่อยได้ใช้กัน 
สุดท้ายฝันสวยหรูก็มลาย

ทานตะวัน

P*๐*B

   อร่ามเหลืองเรืองรองทั่วท้องทุ่ง    เมื่อแดดส่องจากฟ้าสูงยามรุ่งสาง
ผลิบานรับอรุณยามรุ่งราง              คลี่กลีบบางอาบแสงแห่งตะวัน
   รับไอกรุ่นอุ่นไอในลำแสง          อย่างทายท้ากล้าแกร่งตามแรงฝัน
เพื่อสืบสานความงามแห่งพฤกษ์พรรณ ประดับเด่นเป็นสีสันบนผืนดิน
   ราวกับดวงตะวันนับพันหมื่น      ที่ดาษดื่นเรียงรายไม่สิ้นสุด
ดารดาษเป็นพรมพื้นทั่วผืนดิน      เรืองรองทั่วท้องถิ่นแผ่นดินไกล
   ดังดวงตะวันอันเปี่ยมหวัง           ที่เปี่ยมด้วยมนต์ขลังอันยิ่งใหญ่
เป็นความหวังกลางฝันอันสุขใจ      ของผู้คนบนผืนไร่ทานตะวัน
                                                                           ...P*๐*B... 

ทรมาร

กู้ภัย

ทรมาน(เพราะกาลเปลี่ยน)
เจ็บปวดแสบแทบวายชีวาสิ้น
เมื่อได้ยินเธอเอ่ยว่าอย่ามาใกล้
ต้องออกห่างถอยหนีรี่ออกไกล
เหตุไฉนแปรเปลี่ยนเลื่อนวาจา
ทุกๆครั้งที่เคียงชิดสนิทแนบ
ได้อิงแอบแทบกายหายผวา
เอ...นี่คงเป็นเพราะเล่ห์ร้อยมายา
เจ็บนักหนาร้อนรนทุรนทุราย
เธอเปรียบเหมือนแม่มดคอยทดสอบ
หากคำตอบผิดพลาดขาดสลาย
เราหลงเล่ห์มายารักปักใจกาย
ใจพี่ชายพลั้งตกหลุมนอนกลุ้มใจ
แต่เดี๋ยวเดียวจากหลังมือกลายเป็นหน้า
เปลี่ยนวาจามาบอกรักชักสงสัย
จับมือขวาหอมแก้มซ้ายเธอทันใด
เอ๊ะ....ยังไงเป็นเช่นนี้ นี่ชอบกล
พอว่าจบครบเวลานาฬิกาปลุก
ต้องรีบลุกตื่นลืมตาน่าใจฉงน
เพียงฝันไปเท่านั้นเหมือนต้องมนต์
ฝันของคนกู้ภัย....ให้อ่านเอย.....
ไม่รู้จะเขียนกลอนอะไรครับ  ช่วงนี้สมองทึบ สาเหตุก็เพราะคิดภึงใครบางคน...จนเก็บเอาไปฝันไม่เป็นเรื่องไม่เป็นราว5555
ไม่ต้องการสิ่งใดไปกว่านี้
ขอสิทธิ์มีเพียงห่วงใยในตัวเขา
เพราะรู้ดีเธอไม่ใช่คู่ของเรา
ขอสิทธิ์เฝ้าแค่คิดถึงซึ้งเกินพอ

อย่าน้อยลงไปนะ

aena

คุณบอกกับฉันว่าเราจะไม่มีวันจากกัน 
วันนั้นวันที่เรากุมมือกันและกันไว้ไม่ห่างกันไปไหน 
หลายคำที่เราพร่ำบอก 
ไม่มีคำสัญญาใดๆเกิดขึ้นระหว่างเรา 
มีเพียงความเชื่อมั่นและเชื่อใจในกันและกัน 
ฉันมีความสุข และจากแววตาคุณเองก็มีความสุขไม่แพ้กัน 
...แต่... 
มันก็เป็นได้เพียงแค่ความฝัน ความฝันของฉันเพียงลำพัง เท่านั้น 
. 
วันนี้ทั้งฉันและคุณเราต่างก็ยังยิ้มให้กันเหมือนเช่นทุกๆวันที่ผ่านมา 
หลายครั้งกำลังใจและแรงบันดาลใจเกิดขึ้นเพราะคุณ 
และกับบางครั้งที่คุณทำให้มันหายไป 
... 
แต่ช่วยบอกฉันที่...ว่ามันจะไม่น้อยลงไปกว่านี้...ใช่ไหม

ไดอารี่..ไดอะไร!

พุด


หลายวันมานี้
เบื่อรจนาเรื่องหวานๆ หรื่อใช้ภาษาสวยๆ..
วันนี้..เลยไปดูหนัง..ช่วงที่รอดูหนัง ..
ไปอ่านหนังสือก่อน
อ่านฟรี..ที่ร้านนายอินทร์ ..
และด้วยความที่เป็นคนอ่านหนังสือเร็วมาก เลยจบลงโดยไม่ต้องซื้อ
เพราะว่าเป็นคนที่ ชอบหนังสืออีกแบบ..
ไม่ฮิตตามใครๆ แต่จะไม่ตกข่าวถ้ามีหนังสือดีๆ..
หลังจากดูหนังจบ..
ก็เลยคิดว่า ทั้งหนังและหนังสือมันต่างกัน ในบางแง่มุม..
แต่..สรุปคือ..น่ารักดี 
กับความรู้สึกเป็นธรรมชาติ ธรรมดาๆ
ของความเป็นผู้หญิง ไม่ว่าชาติภาษาไหน
แม้สาวไทยจะใจไม่ถึงเท่าในเรื่องรักแบบสาวยุโรป 
ที่กล้าแสดงออก 
นั่นเพราะเค้าเกิดมาคนละวัฒนธรรม
และเป็นการไม่รู้สึกแปลกแยก
ที่จะทำสิ่งที่ออกมาจากใจ จากความรู้สึก ..
แต่สาวไทยเรา..วันนี้คงมีบ้าง..ที่อยากจะลองรัก..ค้นหา..
อยากบอกแค่ว่าตราบใดที่เรายังอยู่ในสังคมนี้
ที่ผู้ชายใจยังไม่กว้างพอ เราเท่านั้นจะเสียเปรียบ..ใช่ใคร 
จงคิดไตร่ตรองนะสาวเอย...จะบอกให้!
ออกจากโรงหนัง...
ก็เดินเรื่อยเปื่อย ไปดูร้านรวงเล็กๆมากมาย 
ที่เปิดใหม่ ..ดูๆไม่ค่อยมีคนซื้อ
มีแต่คนขาย....
ริมถนนสายนี้..น่ารักมาก 
จะมีร้านขายปลา ขายกระถาง ขายต้นไม้ ขายของจากเมืองจีน..
เลยเด

ไหนรักที่บอก

พ*ภาพวาด

"ไหนบอกว่ารัก
ไหนรักที่บอก
วันนี้เธอหลอก
ให้ชอกช้ำใจ"
V
V
ไหน...คนจริง จริงจัง ดั่งตรงฉิน
บอก..ให้ผิน ยินคำ ย้ำข้างๆ
ว่า..จะหวง ห่วงใย ใจบอบบาง
รัก..มิจาง ร้างลา สัญญาใจ
ไหน..คำมั่น มั่งจริง ไม่กลิ้งกลอก
รัก..ไม่หลอก บอกมา พาหวั่นไหว
ที่..เคยพูด พิสูจน์ด้วย ช่วยขานไข
บอก..ได้ไหม ใยเล่า เจ้าลืมกัน
วัน..และคืน ชื่นสุข เป็นทุกข์หนัก
นี้..เจ้าหัก รักเรา เศร้าโศกศัลย์
เธอ..คนตรง คงใจ ในวันนั้น
หลอก..ลวงฉัน หันลี้ หนีห่างไกล
ให้..ต้องเจ็บ ต้องช้ำ ซ้ำไม่สน
ชอก..เหลือล้น คนรัก หักสายใย
ช้ำ..ตรงนี้ ที่ทรวง ดวงฤทัย
ใจ..เอ๋ยใจ ใกล้เตก แยกแล้วเออ
~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~
ภาพวาด
^_^

(ผลงาน)กลอนอมตะ

กวี ซีม่า

กลอนของเรา ล้ำค่า มหาศาล
ทุกทุกบ้าน มีติดไว้ ใครก็เห็น
ทั้งรูปลักษณ์ มากมาย หลายประเด็น
ซึ่งใครเห็น ต่างยอมรับ....ระดับครู
แม้เวลา ล่วงผ่าน นานอักโข
ไม่ได้โม้!!!..คนยังชม นิยมอยู่
ไม่เชื่อลอง กลับไปบ้าน หันมาดู
ล็อคประตู อยู่ที่บ้าน..เนี่ยงานเรา

...ไร้เกียรติ...

dark side of mind

......................................................
   ร้อยอารมณ์ผสมคำอย่างลำบาก
ค่อยค่อยลากอักษรที่อ่อนล้า
ทีละวรรคทีละบทจารจดมา
อาจด้อยค่าความนัยให้เหลือบแล
   เพราะไร้จิตวิญญาณผ่านอักษร
จึงสาดกลอนสาดโคลนสวนกระแส
วิปริตบิดบือนป่าเถื่อนแท้
เห็นตั้งแต่หัวยันหางช่างไม่อาย
   เพราะเหินห่างต่างกันคั่นระยะ
จึงยากจะสื่อสารผ่านความหมาย
ขุดหลุมพรางกลางฝัน..อย่างอันตราย
จ้องทำร้ายฟาดฟัน..เท่านั้นเอง?
   ถึงน้ำใจไหลนองท่วมท้องฟ้า
คงไม่สาไม่สมยังข่มเหง
ท่านจุดไฟไหม้เกียรติของท่านเอง
จึงละเลงถ้อยคำ..บ่อนทำลาย
......................................................
   มหาสมุทรอยู่ต่ำจึงล้ำลึก
สายน้ำผนึกมากทางจึงกว้างใหญ่
เฉกผู้นำประนีประนอมนอบน้อมใจ
น้ำย่อมไหลมาสู่....คนบูชา
.......................................................

เปิดใจ

ใยไหม

หากว่าเราใจตรงกัน
ขอเธออย่าเหหันห่างหาย
เฝ้าคิดถึงจนแทบวางวาย
อย่าทำร้ายทำลายหัวใจกันอีกเลย
อย่ามองฉันเป็นเช่นเพื่อน
มองฉันเสมือนคนที่เคียงเชย
แล้วขอเถิดขอคำเฉลย
ขอเธอเปิดเผยใจกัน
รักนั้นคือสิ่งสวยงาม
อย่ามาถามคำนิยามจากฉัน
ในเมื่อหัวใจเธอก็เข้าใจมัน
บอกมาเลยแล้วกันฉันจะฝันรอคอย
อย่าปล่อยให้ฉันเฝ้ารอ
ด้วยใจรันทดท้อถดถอย
ขอให้รักงามตามคำเรียงร้อย
อย่าให้ละห้อยหงอยใจอีกเลย

ขอบคุณที่เธอเข้ามาอยู่ในความทรงจำ (หมอกจาง)

อินทรีน้อย

ในคืนที่นาฬิกาหมุนช้าเชื่อง
จันทร์เรื่อเรืองทอประกายปลายแดนฝัน
ในทรงจำจึงเรื่องเราเคล้าแสงจันทร์
มีเธอ,ฉัน ท่ามคืนวันที่สวยงาม
รอยบาดแผลระหว่างเราไม่มีจริง
ทุกทุกสิ่งสะเทือนใจเพราะไหวหวาม
ที่เจ็บปวดก็เพราะรักเกินนิยาม
ไม่ใช่ความเกลียดชังแต่อย่างใด
เราปิดตาเดินทางไปด้วยไม่รู้
ในลมลู่พลิ้วพัดผ่านเพียงวูบไหว
สิ่งต่าง ๆ ผ่านเข้ามาแล้วผ่านไป
โปรดรู้ไว้คิดถึงเธอเสมอเลย
ฉันเฝ้ามองหาเธอ ณ ท่ามทาง
แต่เคว้งคว้างในใจไม่อาจเอ่ย
ทุกทางแยกที่เฝ้ามอง แต่ไม่เคย-
ได้พบเธอที่ไหนเลย คนเคยคุ้น
หลับตาลงยิ้มให้เธอในทรงจำ
ทุกถ้อยคำ ในเคลื่อนไหวและไออุ่น
ความรู้สึกยังวิบไหวละไมละมุน
นาฬิกาก็คล้ายหมุนช้าช้าไป
ทุกเรื่องราวระหว่างเราเหมือนย้อนกลับ
ในความเงียบทุกสิ่งสรรพคล้ายหลับใหล
แต่ "ความรัก" หรือให้เรียกว่าอะไร
ยังหมุนทวนในห้วงใจไม่เลือนลาง
นาฬิกาดูหมุนช้ากว่าเคยหมุน
ฉันขอบคุณในทุกสิ่งในทุกอย่าง
ที่นำเรามาพบกันท่ามฝันจาง
ให้ฉันได้มีเธอข้างความทรงจำ

เหนื่อยแล้ว...

แมงกุ๊ดจี่


การเดินทางยาวไกลหวาดไหวหวั่น
ดวงจิตพลั่นอยากหยุดคว้าจุดหมาย
อ่อนแรงก้าวร้าวรอนเฝ้าคลอนคลาย
ทอดมองปลาย...แสนไกลคว้าไขว่มา...
อยากจะหยุดลมปราณเลิกสานฝัน
เหนื่อยหน่ายสู้บากบั่นแก้ปัญหา
ปลิดปลงสิ้นความฝันมันอ่อนล้า
หยุดไขว่คว้า...ทุกอย่างละวางลง...
เลือนหนทางเคยก่อเติมต่อแล้ว
พาดวงแก้วเคยสวยสดลดทะนง
หยุดความฝันเคยใฝ่ไม่ประสงค์
ก่อนมั่นคงต่อความฝันมุ่งมั่นทำ...
เมื่อวันนี้เหนื่อยหน่ายพ่ายปัญหา
เหมือนหมดสิ้นหยุดคว้าช่างน่าขำ
คล้ายอยากพอหยุดคว้ามุ่งหาธรรม
เลิกละกรรมน้อมพระธรรมนำชีวิน...