15 กรกฎาคม 2552 13:15 น.

ที่มา...ของ...เยี่ยงนก...อย่างนก....

KIRATI


แลโลก..วิโยคจิต..
ระทมติด..อนิจจัง
ทุกข์ทาบ..ที่บาปชัง..
ระดมดั่ง..จะยังยล

ทนทาน..กบาลทุกข์..
ยังไกลสุข..เถลิงขน
กัดฟัน..ประหวั่นทน..
เพื่อชีพชนม์..ของตนตัว

ได้แล..แล้วผ่าน..
ทุกเรื่องการณ์..ที่ผ่านหัว
สังเวช..เป็นเหตุกลัว..
จนพันพัว..ด้วยหัวใจ

เช่นมอง..แล้วหมองหม่น..
ในทุกข์จน..จะทนไหว
หญิงชาย..ที่พ่ายวัย..
ชะแลไร้..แม้ใครมอง

เหมือนไม้..ที่ใกล้ฝั่ง..
ต้องนิ่งนั่ง..ภวังค์หมอง
บุตรบุญ..ก็ขุ่นข้อง..
จะคิดตรอง..ประคองชนม์

เดียวดาย..และหมายเมี่ยง..
จะอยู่เพียง..แค่เสี่ยงผล
หมดกรรม..ที่จำทน..
จะหลุดพ้น..จากผลกรรม

***************************

ลูกฉันน่ะ...เขาเป็นถึงเถ้าแก่ใหญ่เลยนะ...
ฉันน่ะ...ไม่เคยคิดว่าเขาทิ้งฉันหรอกน่ะ
ฉันคิดว่า...เขาคงไม่มีเวลามากกว่า...
ลูกน้องเขาเยอะ...เขาก็ต้องดูแล...ใช่มะ
ไหนจะครอบครัว...ลูกเต้าเขาอีกล่ะ...
นิ่งไปสักพัก...
ฉันน่ะ...โอ้ย....ไม่ต้องมาดูแลอะไรหรอก...
เดี๋ยวก็สบายแล้ว...เดี๋ยวพ่อเขาก็มารับฉันไป
อยู่ด้วยแล้ว....
นิ่ง....แล้วมองหน้าผม
พ่อหนุ่ม...อย่าเอาไปเล่าให้ใครฟังนะ...
เดี๋ยวลูกฉัน....เขาจะเสียหายนะ...พ่อหนุ่มนะ

				
14 กรกฎาคม 2552 15:26 น.

เยี่ยงนก....อย่างนก...{^_^}

KIRATI


ดั่งดวงหทัย...ในอุ่นแห่งอก...ได้กกได้กอด
แลรักตลอด...เฝ้าพรอดรำพัน...ถึงวันที่หมาย
เปลือกค่อยกะเทาะ...เลาะรอยแตกพ้น...จนเต็มรูปกาย
ไข่น้อยค่อยคลาย...กลายเป็นลูกนก...วิหคออกมา

ดวงตาปรือโปน...โอนเอนโยกคลอน...อยู่นอนในรัง
ส่งเสียงร้องดัง...ดั่งว่าจะบอก...ให้ออกไปหา
เหยื่อเพื่อดับหิว...กิ่วท้องร้องสั่ง...ประทังชีวา
บิดรมารดา...หาเหยื่อมาป้อน...อาทรทุกวัน

เวลาล่วงผ่าน...นานจนเจ้าโต...เริ่มโผบินเก่ง
ขยับปีกเกร็ง...เร่งแกร่งกว่าเดิม...เหมือนเติมความฝัน
พ่อแม่ฟูมฟัก...รักมอบชีวิต...อุทิศเพื่อวัน
ได้ร่อนบินพลัน...มั่นคงกายตน...เริ่มต้นชะตา

วิหคกับเรา...เค้าโครงเริ่มต้น...ฝึกฝนฟันฝ่า
ดั่งดวงแก้วตา...ค่าหวังเพียงมอง...เพื่อปองเปรียบหมาย
จงเป็นวิหค...อกพ่อแม่รัก...ลูกปักใจกาย
อุ้มชูจิตหมาย...ได้แกร่งพลันพ้น...สู่หนทางรอน

ปีกกล้าขาแข็ง...แกร่งกายกลับบิน...ลืมสิ้นทุกอย่าง
หลงลมค้นทาง...สร้างหวังรังรอ...ลืมพ่อแม่สอน
เราเกิดเป็นคน...ค้นหาความฝัน...ถึงวันต้องจร
อย่าลืมอุทร...ร่อนลาดั่งนก...วิหคมันเป็น

รักลูก...เยี่ยงนก....
แต่อย่าเป็นอย่าง...ลูกนก...
เมื่อปีกกล้าขาแข็ง...แล้วบินหายไปเลย...{^_^}


				
10 กรกฎาคม 2552 16:06 น.

รอเรือ {^!^}

KIRATI


ร้อยจิตคอย หงอยเหงา เฝ้าลอยคอ
เพียงลอยรอ ขอเรือ เพื่อคลายเหงา
หลายเรือลอย คอยรับ ซับบรรเทา
เลือกขึ้นเอา เหงาเศร้า เพื่อเบาคลาย

หนึ่งคือเรือ เพื่อนกานต์ บ้านโคลงกลอน
แล่นแรมรอน เพื่อนกลอน ผ่อนจุดหมาย
จากหนักจิต ผ่อนพัก มาทักทาย
หนักสลาย คลายจิต ชิดไมตรี

จากหนาวน้ำ ฉ่ำแฉะ และเปียกชุ่ม
สิ่งแวดรุม สุมจิต คิดหลีกหนี
เหมือนคนเหงา เฝ้ารอ ขอวจี
เป็นวลี ที่เพิ่ม เติมเชื้อไฟ

ให้อุ่นอบ ซบแนบ แทบอิ่มอก
คลายวิตก สบสุข สุดไฉน
แม้หนึ่งเสียง เพียงยิน ยิ่งสุขใจ
สุขพอไหว ให้สู้ อยู่อีกวัน

				
2 กรกฎาคม 2552 15:30 น.

เพื่อนสนิท {^!^}

KIRATI


ต่างอุทร  แลรอนทิศ สถิตพบ
มาเนานบ ประสบจุด พิสุทธิ์หมาย
ต่างวาระ ประสบการณ์ ผ่านเรื่อราย
มาฉาดฉาย เป็นสายใย หทัยเป็น

จนเป็นใจ ในชะตา เวลามี
หนึ่งฤดี ชีวีตน ระหนเห็น
เรียกว่ามิตร สถิตค่า ทุกท่าเป็น
ยื่นบำเพ็ญ ให้เห็นสุข แลปลุกปรน

บำเรอสุข มาคลุกครอบ เพื่อมอบผ่าน
ผดุงการณ์ ทุกข์ม่านพลอย รอยสับสน
สนองสุข คอยปลุกเร้า เคล้ากมล
เสนอตน มาดลสรร บันดาลมอง

รับวิญญาณ ผ่านอารมณ์ ไปถมจิต
เกินสนิท มิตรพึ่งพา ท่าสนอง
เกิดเป็นรัก ปักกมล จักยลปอง
แอบครอบครอง คล้องในจิต คิดรำพัน

แต่รักรมย์ ข่มหทัย ไม่กล้าบอก
อยู่เพียงหยอก นอกแสดง แฝงสุขสันต์
สุขเพียงรัก สลักค่า ว่าเพื่อนกัน
ยอมจาบัลย์ ฝันไกลเอื้อม กว่าเพื่อนเป็น
				
2 กรกฎาคม 2552 14:37 น.

ณ วันหนึ่ง...จะมี...และจะเป็น...ยกเว้นฯ

KIRATI


ริ้วร่อง รอย รูปเร้น          เรือนกาย
เรือนร่าง เริ่ม โรยราย     หย่อนคล้อย
ลายเริ่ม เพิ่ม แต่งแต้ม    แซมรอย
ผิวพ่าย เพียง เหี่ยวห้อย   โรยรา

เรียกชรา ฤา เฒ่าแล้ว     มองเป็น
ยามประสบ พบเห็น         เหนื่อยล้า
กระจกเงา เช้าเย็น          เห็นพา
นี่แหละหนา สาปฟ้า         สั่งคน

ประมาณตน ประมาทไว้   ยามงาม
ประจักษ์หนัก พอยาม      หนุ่มพ้น
ประวิง วัน ครั่นคร้าม       ลามลน
ประจง จิต จึงค้น              หยูกยา

ชะลอกายา เหี่ยวไร้         สุขมี
จากเอ็นข้อ บ่ ดี               เมื่อยล้า
อีกเพียร เพ่ง เล็งที่          ตีนกา
เฒ่าชะแล แก่ช้า             ลบรอย

จึงต้องคอย เดินซื้อ          คิวเท็น
ลบร่องรอย กลับเป็น       หนุ่มน้อย
อีกยาดอง  ปองเน้น        เอ็นห้อย
ชะรอย ลบ กลบด้อย       โดยเร็ว 

อีก ร่างเอว โอบได้         รอบตน
สักประมาณ สองคน        โอบได้...อิอิ
~ ~ ~ ~ * * * * * * 
				
Calendar
Lovings  KIRATI เลิฟ 71 คน

วฤก

โคลอน

เชษฐภัทร วิสัยจร

เพียงพลิ้ว

อัลมิตรา

ฤกษ์ ชัยพฤกษ์

ผู้หญิงไร้เงา

แทนคุณแทนไท

กุ้งหนามแดง

แมงกุ๊ดจี่

ประภัสสุทธ

รการต์

พฤหัส กฤษชยรักษ์

บินเดี่ยวหมื่นลี้

ร้อยฝัน

pigstation

หิ่งห้อยน้อยใจ

ลักษมณ์

มนต์กวี

สองตุลา

ท่องเมฆา

ก้าวที่...กล้า

กวีปกรณ์

ดอกบัว

เฌอมาลย์

ว.มหรรณวา

เปเป้ซังแม่มู๋ผู้เดียวดาย

ครูพิม

คอนพูทน

สายธารน้ำใจ

ก่องกิก

คีตากะ

ขุนศรี

พิมญดา

ยาแก้ปวด

ทิพย์โนราห์ พันดาว

บนข.

กันนาเทวี

กิ่งโศก

ไหมแก้วสีฟ้าคราม

ครูกระดาษทราย

แก้วประภัสสร

KIRATI

จอมปราชญ์แดนอาคเนย์

คืนแรมสามค่ำหน้าร้อน

ห้าเจ้าจอม

**.. เช่นรวีโชติ..**

แกงเขียวหวาน

มวลภมร

ดาวศรัทธา

cicada

เปลวเพลิง

หญิงบ้า

เ ที ย น ห ย ด

din

เบยองจุน

สีเมจิก

นักสืบไร้ชื่อ

ชากร

บุญพร้อม

พาดกลอน

แย้ม ไกลวันเกิน

แม่น้ำในฟ้า

Arm

Jackie

ไผ่ลู่ลมม

ศรีปาด เฟสเก่าโดนระบบลบเฉยเลย

ศุทธิกมล

Prayad

Parinya

จิ๊กจ้า

  KIRATI
ฝากข้อความไว้เนี่ยะ ดอกเบี้ยร้อยเท่าไหร่