กลอนบอกรัก

ความฮักของหมู่เฮาชาวอีสาน (แก้วประภัสสร พากษ์ virismara เสียงในฟิร์ม )

แก้วประภัสสร


ความฮักของหมู่เฮ้า.......ชาวอีสาน
มีแต่แบบชื่นบาน..........บ่้ฮ้าย
วันวันสนุกสนาน........ ห่างทุกข์
เล่นจุกเฮาก็ย้าย........เขยิบก้นคนละทางฯ
ไปแล่ว...เฮ็ดงานต่อเด้ัอค่ะ อิอิ (แก้วประภัสสร) ควมฮักของหมู่เฮ้า.....จาวเหนือ มีแต่เจือจานเผื่อ.......แบ่งเปื้อน ตึงวันม่วนล้ำเหลือ.....แต้ว่า เล่นแล่วบ่อิดเอื้อน.....แยกย้ายคนละตางฯ งิงิ (virismara) จั่งได๋คือม่วนแต้......สาวเหนือ อู้มะล่ำมะเหลือ.......หมู่เจ้า กึ๊ดอยากกอดเหลือเฟือ....ฮู้กะ ไปแอ่วบ้านสิเฝ้า.... บ่้ฮ้างห่างนวลฯ เด้อนางเด้อ 5555 (แก้วประภัสสร) อู้แต้ก่อเน่อเปื้อน.....ไก่เอย ไค่กอดก่อมาเลย.....แม่เจ้า เป๋นเปื้อนบ่ได้เกย....ได้กอด คิดฮอดไก่สิเฝ้า.......กอดเช้าฮอดแลงฯ เด้อนางเด่อ เอ้อ เอ้อ 555 (virismara) สิกอดก็กอดเด้อ........จินนี่ หนาวจับใจพอดี.........อย่าช้า มาผูกเสี่ยวเป็นศรี.......หมู่ฮัก คำแพง เหนือออกตกหากกล้า....แม่แก้วจัดหนักฯ (แก้วประภัสสร) หนาวแล้วหนอแม่แก้ว......จัดไป กอดเสี่ยวซะให้ไว..........อุ่นบ้าง กอดหนึ่งกอดสองใย.......ยังขาด เอียงหน่อยแก้มสองข้าง...แม่แก้วขอหอมฯ ไม่เอากระเทียมนะจ๊ะ ฮิๆ (virismara) เป็นหอมแทนกอดว้าย..

ขอทานรัก

Prayad


ณ ซอกตึกแห่งนี้มีที่ว่าง
สำหรับวางหัวใจอันไร้ค่า
คนมอซอรอเศษความเมตตา
นั่งก้มหน้าคอตกอกขอทาน
ความเจ็บปวดรวดร้าวคราวแรกรัก
สะท้อนทรวงฮักฮักคอยหักหาญ
ดวงฤทัยรักแรกเหลวแหลกลาญ
จนพิการเช่นนี้ฤดีตรม
จึงกลายเป็นยาจกที่อกหัก
ขอเศษรักคนอื่นอย่างขื่นขม
พิการใจไร้หญิงอิงแอบชม
นั่งซานซมหน้าด้านขอทานรัก
ไม่เกินวันพรุ่งนี้หรอกชีวิต
คงปลดปลิดลงด้วยใจป่วยหนัก
ดุจไร้ญาติขาดหญิงไว้พิงพัก
โถ...ใครจักต่อชีพจงรีบไว
โปรดให้ทานรักล้นแด่คนยาก
ผู้ฝันฝากใฝ่รักเจียนตักษัย
มิเคยเกี่ยงเลี่ยงเว้นว่าเป็นใคร
ขอเพียงใจมีรักจักสมปอง
มัวชักช้าร่ำไรอาจใจร้าว
หากได้ข่าวยาจกอกกลัดหนอง
สิ้นชีวาตม์ขาดคนมาสนมอง
เมื่อนั้นน้องอาจช้ำนอนคร่ำครวญ
(ธันวาคม ๒๕๒๘)

กุหลาบขาวและกุหลาบแดง

เชษฐภัทร วิสัยจร


กุหลาบขาวและแดงแต่งเป็นช่อ
เขียนกลอนขอให้เธอซึ้งถึงความหมาย
กุหลาบแดงสรรหามาเรียงราย
ห้อมล้อมกายกุหลาบขาวในคราวนี้

แม้ผู้หญิงสวยมากมายมาให้เห็น แต่เธอเด่นกว่าใครในทุกที่ เธอจะเป็นเพียงหนึ่งซึ่งดูดี เพราะฉันมีแต่รักเธอเสมอมา

lovely

Lovely


รักคือคำหนึ่งทีี่ทราบซึ่งหัวใจนัก
คนใดที่ได้ฟังใคร่หลงรัก
คนที่พูด
คำเดียวคงไม่พอ
ต้องออล้อการกรระทำ

ยืนยัน

เชษฐภัทร วิสัยจร


แม้เธอจะตดเหม็นเป็นบางครั้ง
แม้เธอยังฝ่าไฟแดงแกล้งตีนผี
แม้ข้ือของปลอมเขาขายเหมือนได้ฟรี
แม้เธอขี้เม้าไปบ้าง -- ช่างปะไร

แม้เธอวีนเหวี่ยงบ้างเป็นบางหน
แม้เธอบ่นเช้าเย็นเป็นนิสัย
แม้เธอทำงี่เง่า-- ผมเข้าใจ
แม้เธอใช้ของแพงขนมาปรนเปรอ

ผมเข้าใจเพราะผมรักจะเรียนร้
เพราะอยากใช้ชีวิตอยู่เคียงคู่เสมอ
ตั้งแต่แรกจนวันนี้ที่พบเจอ
เพราะรักเธอ หมดหัวใจใช้ยืนยัน

ขอเถอะทำอาหารให้เธอกิน...

ประภัสสุทธ


๏ ขอเถอะทำอาหารให้เธอกิน
รสชาติไม่ผ่านลิ้นอย่าเพิ่งอิ่ม
อาหารจานเร่งด่วนชวนกรุ้มกริ่ม
เชื้อเชิญคว้าช้อนชิมชมรสชาติ
 
๏ ผัดเผ็ดผักหวานหวานว่านดอกรัก
สูตรเด็ดสลัดผักปักสวาท
ปลาหลนหล่นน้ำตาลหวานพิฆาต
แกล้มกับกำผักกาดใส่ถาดมา
 
๏ แกงไก่ใส่รอยยิ้มเชิญลิ้มลอง
ข้าวผัดพี่รักน้องลองดูหนา
ส้มหม่ำยำแอบรักพักอุรา
อีกอ่อมคำนึงหากานดาไกล
 
๏ อาหารปานฉะนี้ที่พี่ทำ
ทุกคำย้ำรสชาติขนาดไหน
รสถ้อยอร่อยหวานจับจิตใจ
คงอิ่มปริ่มฤทัยทุกถ้วยจาน

ขอเป็นเนื้อคู่

ประภัสสุทธ


หากเธอเป็นนิ้วฉันขอเป็นแหวน
เธอเป็นไม้แขวนฉันขอเป็นเสื้อ
หากเธอเป็นเบ็ดฉันขอเป็นเหยื่อ
ขอแอบแนบเนื้อเพื่อเธอเสมอไป
 
หากเธอเป็นไข้ฉันขอดูแล
หากเธอเป็นแผลฉันทายาให้
เธอเป็นหมอกควันฉันเป็นกองไฟ
เคียงคู่อยู่ใกล้ไม่ห่างเหินกัน
 
หากเธอเป็นหมอฉันเป็นพยาบาล
เธอเป็นอาหารฉันเป็นจานใบนั้น
เธอเล่นเฟชบุ๊คฉันไลค์ทั้งวัน
เธอหลับนอนฝันฉันเป็นหมอนฝันดี

ความรัก สวยงาม ใช่ไหม

มืดมิด..จนชิดเช้า


สิ่งนี้ ที่เป็นอยู่
คือความรัก สวยงาม ใช่ไหม
ใครกัน บอกฉันที 
ว่าความรัก สวยงามแบบนี้ ยังมีอยู่จริง
เธอสวยงาม เธอคือ ความฝัน
เธอเป็นความจริงด้วยใช่ไหม ?
แล้ววันหนึ่ง เธอคงไม่จากลาไปไกลแสนไกล
ให้ฉันน้ำตาไหล 
ใช่รึเปล่า 
ตามหาความรักสวยงาม มีอยู่จริง ณ ที่นี่
แต่ไม่รู้ มันเป็นเพียงความคิด ฟุ้งซ่าน ของฉันไหม 
จึงอยากให้เธอ ยืนยัน อีกครั้ง ให้มั่นใจ
ว่าเธอรู้สึก เท่าๆกัน ไม่ได้มีเพียงฉัน ที่สุขใจ 
ความสุข เหล่านี้ จะจีรัง ยั่งยืน 
และเธอ จะไม่เป็นอื่น ใช่มั้ย 
หากเธอเอง ไม่พร้อม ฉันจะยอมเผื่อใจ 
เพราะความรัก สวยงามเกินไป มันไม่มี 
ฉันรู้ ฉันรู้ 
ฉันเอง เพ้อฝัน
คิดไปได้อย่างไร ว่าจะมีความรัก สวยงามแบบนั้น
เพราะในความเป็นจริง 
มีสิ่งโหดร้าย ที่เฝ้าทำลายความฝัน 
ตลอดเวลา
เธอเอง เป็นสิ่งพิเศษ
สำหรับหัวใจฉัน เธอช่างมีค่า 
อยากจะทะนุถนอม ความรักนี้ไว้ ไม่ให้จากลา 
บอกหน่อยได้ไหมว่า เธอรุ้สึก เหมือนกัน
เธอมาจากไหน เธอเป็นใคร ฉันไม่รู้
ความรักครั้งนี้ มันคงมีที่มาที่ไป ในแบบของมัน
รู้ตัวอีกที เธอคนนี้ช่างพิเศษ
ทำให้ฉันเห็นความรักด้านสวยงามนี้อีกครั้ง 
มันแทบจะขาดใจ แค่คิดว่าเธอได้ลาจาก
น้ำตาไม่อาจ

แก้บ่วง

ฤกษ์ ชัยพฤกษ์


เธอกรวดน้ำคว่ำขันเลิกฝันใฝ่
เกิดชาติไหนอย่าพบสบสมาน
สำหรับฉันกลับปองน้องนงคราญ
นิรันดร์กาลจะอยู่เป็นคู่ครอง
"แม้เป็นถ้ำอำไพใคร่เป็นหงษ์
จะร่อนลงสิงสู่เป็นคู่สอง
จะติดตามทรามสงวนนวลละออง
เป็นคู่ครองพิศวาททุกชาติไป"
จะหลบลี้หนีหายไปไหนยาก
เพราะกรวดน้ำฝังรากด้วยคุณไสย
พันธการมัดไว้ด้วยหัวใจ
ใจสองใจมิพรากไปจากกัน
แม้เสแสร้งแกล้งปัดว่าตัดขาด
ไม่ขอเกิดร่วมชาติขอผาดผัน
แต่ส่วนลึกหัวใจได้ผูกพัน
ไม่มีวันเลือนหายคล้ายต้องมนต์
ยอมรับเถิดความรักประจักษ์จิต
เมื่อบ่วงทัณฑ์สัมฤทธิ์ต้องเกิดผล
ในโลกนี้มีเพียงเราสองคน
ฟ้าเบื้องบนประทานแล้วไม่แคล้วจร...

เมื่อนางฟ้าเตรียมดอกไม้ให้ไหว้พระ

เชษฐภัทร วิสัยจร


เมื่อนางฟ้าเตรียมดอกไม้ให้ไหว้พระ
คล้ายธรรมะดึงสองใจให้มาหา
ตามวิสัยสืบสานหญิงล้านนา
ซึ่งส่งเสริมให้สูงค่าด้วยบารมี

เมื่อเสมอด้วยศรัทธา-พาทราบซึ้ง ยิ่งตราตรึงติดใจไปทุกที่ คือคู่แท้มาร่วมทางสร้างความดี บนวิถึแห่งธรรมะประทับใจ เป็นบุพเพสันนิวาสประกาศชัด ซึ่งบัญญัติความรักจริงอันยิ่งใหญ่ ศีลศรัทธาสื่อนิยามความเป็นไป ตอนนางฟ้าเตรียมดอกไม้ให้ไหว้พระ

กุมมือ

ประภัสสุทธ


เผลอพบเธอบนความเหงาท่ามกลางเงาความหวัง
ทักทายคลายผ่อนป้อนพลัง
เติมแต่งแบ่งหวังกำลังใจ
เชิญหยิบหัวใจไปจากฉัน
แลกกันกับรักครั้งใหม่
กุมมือถือเพลินเดินโอบไหล่
ท่ามกลางฟ้าใสใจเบิกบาน

เศร้าชิวๆ

อาบูไซยาบ


บนความเหงา เศร้ารัก เกินหักถอน
แม้จะนอน นอนไม่ได้ ใจมันหวิว
ปล่อยใจลอย คอย..!เฮ้อ...!! เศร้าชิวๆ
เวลาหิว ท้องไม่รับ ตับพิการ
ยามอกหัก เพ้อพร่ำ จนเพื่อนเบื่อ
"เมิงจะเพ้อ ไปเพื่อ..."น่าสงสาร
เฝ้าชะแง้ แลเฟส อยู่ตั้งนาน
ใจร้าวราน เธอคงไม่ รับรู้เลย....

โอ้แม่เสี้ยวดอกขาว

อาบูไซยาบ


โอ้แม่เสี้ยว ดอกขาว เจ้าพลัดถิ่น
นิวาสยัง แดนดิน ถวิลหา
ผลิดอกขาว พราวเพลิด เพลินพริ้มตา
ยั่วยวนให้ สกุณา ชิดชื่นชม
เจ้ายิ่งชู ดอกเด่น เป็นสง่า
อุราข้า ก็ยิ่งช้ำ ระกำขม
มิอาจเอื้อม แตะต้อง และดอมดม
ทุกระทม กี่ชาติจึง มิคลาดกัน... javascript:nicTemp();

รักเร้า...

ประภัสสุทธ


๏ โฉมตรูพธูรักสลักขวัญ
เลิศลาวัณย์เฉิดฉันกลางจันทร์ฉาย
พักตร์เพริศพริ้งพริ้มเพราเพลินผ่อนคลาย
สายลมส่ายระบายเบาบนแก้มบาง
๏ ถ้อยทีทุกท่วงท่าถูกทำนอง
สุ่มเสียงสำเนียงซ้องผ่องสล้าง
เอื้อนเอ่ยเอิ้นออดอ้อนโอดครวญคราง
บอกรักปักใจกลางค้างค่ำคืน
๏ จูบพี่นี้บรรจงจูบไม่จาง
จับนี้เบาเบาะบางบ่ให้ตื่น
ซบร่างระหว่างเนื้อแนบแอบพื้น
ปลดปล่อยรอยร่องรื้นระรื่นรัก
๏ ผิฝนฝ่าฟอนเมฆกลั่นหยดย้อย
นองน้ำในนาน้อยค่อยค่อยหนัก
อารมณ์พายุโหมโถมทะลัก
ปลดเปลื้องเครื่องคาวรักสลักใจ
๏ นวลนางเนื้อแน่งน้อยชม้อยมาด
หยาดเยิ้มเพิ่มรสชาติหวิวหวาดไหว
กำหนัดกำหน่วงเนื้ออะเคื้อไคล
เหงื่อโทรมโรมรินไหลร่างร้าวรอน
๏ หวานจึงหวานชื่นฉ่ำทุกคำหวาน
หอมนี้หอมหวนนานน้องสมร
รสนี้อร่อยนักรสงามงอน
มิอาจพรากจากจรจากห้องใจ

เพาะรัก

แสงศรัทธา


เพาะรัก
 
เพราะรัก...
จึงตระหนักคุณค่าของคืนหนาว
จึงระลึกถึงราตรีดาวพร่างพราว
จึงรู้รสขื่นคาวความเศร้าตรม
ด้วยรัก...
จึงประจักษ์ความงามในความขม
จึงสัมผัสลมหายใจของสายลม
จึงสุขสมแย้มยิ้มอยู่เดียวดาย
พลังรัก...
จึงปกปักดูแลแม้เจียรตาย
จึงเป็นดั่งแสงไฟดวงสุดท้าย
จึงมอบใจมอบกายให้แก่กัน
ความรัก...
จึงเป็นแหล่งพิงพักคนหลับฝัน
จึงเป็นมือฉุดดึงเชื่อมสัมพันธ์
จึงเป็นเธอเป็นฉันและเป็นเราฯ
 
“แสงศรัทธา ณ ปลายฟ้า”

บทเพลงถึงดวงดาว

ศิวสิโรมณิ


 
ส่งบทเพลงล่องบรรเลงถึงดวงดาว
ที่พร่างพราววาวระยับปลายลับฟ้า
เปล่งทำนองแว่วหวานดุจวาจา
เอ่ยเอื้อนมาแทนหัวใจไปให้ดาว...
Monday 5.43 p.m., June 10, 2013
ศิวสิโรมณิ

พระสุธน-มโนรา

Alex


พี่รักเจ้าแน่แท้ เจ้ารู้
ตามต่อหายอดชู้ ทั่วแคว้น
บุกน้ำพี่ทนสู้ บุกต่อ ลุยไฟ
ขอแค่เจอเจ้าแม้น นวลน้อง ยอดหทัย
หน้า / 13  
ทั้งหมด 220 กลอน